بأقوالهم لا بأفئدتهم » يعنى آن‌چه مهم است ، گفتار و طرز بيان علماست نه اينكه در دل‌هاى آنان چه مىگذرد . متأسفانه اين علما بودند كه در گذشته بين امت اسلامى اختلاف ايجاد كردند . - با سخنان خود ، نه با قلوب خود . لذا تقاضاى بنده اين است كه گفت‌وگو و جلسه ما ، « تقريب ميان پيروان مذاهب اسلامى » باشد . مطلب دوم در مورد روند درك يا خلط مفاهيم است كه در مسئله فتواهاى صادره درباره مسئله فلسطين و عمليات « استشهادى » ديده مىشود . فكر مىكنم رسانه‌هاى تبليغاتى ، متأسفانه دليل اصلى اين خلط مبحث هستند ، زيرا هم‌چنان ، تاكنون آنها « عمليات شهادت‌طلبانه » را انتحارى مىخوانند ! اين مسئله خطرناكى است ، زيرا چگونه مىتوانيم همزمان ميان صفت انتحارى و شهادت‌طلبانه جمع كنيم ؟ سپس بايد اين مفاهيم را روشن كنيم و در اين راه ، رسانه‌هاى تبليغاتى نقش به‌سزايى دارند . بنابراين وصف « انتحارى » بايد از ميان برود . هم‌چنين « ديوار ندبه » ؛ اين نيز مسئله خطرناكى است و بايد به اين مسائل توجه كنيم ، چه ، اين امور با وسايل فرهنگى ميان ما پخش مىشود و ما هم تكرار مىكنيم و بعدها به صورت واقعيت ثابت در مىآيد و ديگران از آن استفاده مىكنند . در پايان اين توضيحات ، تقاضا دارم به هدف اساسى ، از خلال احياى وسيله امكان تقريب عملى از ديدگاه عملى دست يابيم ، نه به خاطر اينكه به تاريخ بازگرديم ، بلكه به اين خاطر كه شرايط جارى چگونه است و راه حل چيست ؟