پس مسئله اين است كه « الازهر » و مراجع « قم » به‌طور روشن اعلام موضع كنند و بگويند : « همه ما مسلمانيم و به اصول و اعتقادات واحد ايمان داريم » ( اگر چه با يكديگر اختلافاتى در فروع دارند ) . از الازهر مىخواهيم به برادران اعلام كند : « كسانى كه مىگويند شيعه كافر است ، غلط است و شيعه كافر نيست » و اين مسئوليت الازهر است . هم‌چنين بايد در مراكز شيعه ، به‌طور مداوم توضيح داده شود كه مذاهب چهارگانه يا مذاهب اسلامى كه بر همان اصول و مبانى تكيه دارند ، درست هستند ( البته ، شيعيان « قياس » نمىكنند ) . برخى از مذاهب چهارگانه قائل به « استحسان » هستند و بعضى مىگويند استحسان 9 دهم علم است ! و عده‌اى مىگويند : هر كس استحسان كند احكام جديدى وضع كرده و هركس چنين كند ، كفر ورزيده است ! اينها به نظر ما ، اختلافات فرعى و غيرريشه‌اى هستند و هيچ پيوندى با اصولى كه همه در آنها متفق هستيم ، ندارند . ساز و كارهاى تقريب ايران - على المؤمن : درباره سازوكارهاى تقريب صحبت مىكنم . اين سازوكارها تنها شعارها يا پيام‌هاى تشويق و آمال و آرزو نيست ، بلكه سلسله‌اى از فعل و انفعال‌هاى عميق ميان مجموعه‌اى از خطوط است كه خطوط كلى روند را تشكيل مىدهد . فكر مىكنم اين خطوط به پنج بخش تقسيم مىشود : روانى ، تبليغاتى ، اجتماعى ، سياسى و علمى . اين خطوط يكديگر را تكميل و در هم تداخل پيدا مىكنند و هر