بنابراين در اين سرزمين مقدّس دو ملّت يا ملّت‌هاى مختلف وجود ندارد ، بلكه يك ملت واحد و مخلص وجود دارد و منافع مختلفى وجود ندارد ، بلكه تنها يك منفعت هست و يك عمل واحد وجود دارد كه در راه يك هدف مقدّس اعمال مىشود . حوزه‌هاى مختلفى وجود ندارد و مرجعيت‌هاى مختلفى وجود ندارد ، بلكه تنها يك رهبرى حوزوى برادرانه و متفق‌القول براى يارى دين خداوند و خارج كردن مردم از ظلمت‌ها به سوى نور و هدايت آنان به سوى صراط مستقيم پروردگار وجود دارد ؛ چه اين حوزه در شهر نجف باشد يا در شهر قم يا در خراسان و لبنان و پاكستان و كشورهاى حاشيه خليج يا در هر جاى ديگرى از سرزمين آباد خداوند كه اميدوارم با يارى خداوند تمام اين سرزمين‌ها با تقوا و صلاح و جهاد و بهترين نوع تكامل هميشه آباد باشد . طبيعتاً براى اخوت كمترين درجات ايمان كه همان احساس محبّت و اخلاص نسبت به همهء برادران دينى در همه جاى جهان است ، كافى است و اين چيزى است كه نزد همه و هميشه موجود است و به رغم همهء دسيسه‌هاى استعمار و ابزارهاى تخريب و ويرانى آنان ، هيچ عامل و مشكلى نمىتواند مانعى براى وجود آن باشد ، امّا اين اندازه از احساس برادرى هر چند امرى مقدّس و باشكوه است ، ولى در عمل براى انجام مأموريت عظيم جهانى و تحمّل بار سنگين وظيفه دينى در همه جاى جهان و رويارويى با دشمن كينه‌توز و مشترك كافى نيست ؛ چرا كه عمل بدون هماهنگى و هماهنگى بدون اطلاع قبلى و اطلاع قبلى بدون اخلاص ممكن نيست ( وَ لله عاقِبَهء الأُمُور وَ يَفْعَل الله ما يَشاء لا مُعَقّب لِحِكمَه وَ هُوَ