است . پس اگر مرجعى اين‌گونه يافتيد ، بر دامنش چنگ زنيد و اگرنه او را به غيرش واگذاريد . . . از مجتهدى تبعيت كنيد كه براى ديگران فداكارى كند و از جان و مال خود در راه دين و مذهب بگذرد . » سيّد به‌خوبى تشخيص داده بود كه يكى از مشكلات اساسى آن روز جامعه عراق ، تفرقه‌افكنى و عدم اتحاد است ، پس دائماً به حلّ اين مشكل اهتمام مىورزيد و مىفرمود : « تمامى عبارات قرآن و اسلام زيبا و نيكو است . يكى از زيباترين آن‌ها اين آيه شريفه است : « إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَهءٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَ اتَّقُوا اللّهَ » « 1 » در حقيقت مؤمنان با هم برادرند ، پس ميان برادرانتان سازش ايجاد كنيد و از خدا پروا داشته باشيد » . الآن ديگر زمان دورى گزيدن از يكديگر و كينه‌توزى و تهمت‌زدن و اشكال‌تراشى نسبت به يكديگر نيست ! بياييد همراه و هماهنگ باشيم در راه خدا ، ولايت اميرالمؤمنين ( ع ) و در دين و مذهب همراه ، همدل و دوست باشيم ! » « 2 » ايشان حوزه را نمونهء اتحاد و همدلى بر مىشمرد و اتحاد در آن و با آن را باعث قوت و استحكام دين مىدانست و مىفرمود : « وحدت حوزه و برادرى بين اعضايش ؛ به‌خاطر هدف مشترك و داشتن دشمن مشترك و فكر و انديشه مشترك است و هر چقدر بعضى مصالح و سليقه‌ها و روش‌ها فرق كند ، ايرادى ندارد . اين يك واقعيت است . ما همگى در حوزه ؛ متحد ، يكدست و مانند يك روح واحد هستيم . همه براى

--> ( 1 ) . سورهء حجرات ، آيه 10 . ( 2 ) . سايت « الحوزهء بذمتكم » ، خطبهء نماز جمعه 27 ، 24 جمادى الثانى 1419