شديدى بر حوزه آورد و جمعى را مجبور به مهاجرت كرد تا آن‌جا كه حوزه تقريباً به تعطيلى كامل كشيده شد و از وجود علماى ربّانى خالى گرديد . جمعى اندك كه باقىمانده بودند نيز در شرايطى بسيار سخت و در تقيّه كامل به‌سر مىبردند . سيّد شهيد در سال 1410 ه - . ق در سنّ 48 سالگى و پس ازگذشت 14 سال از تشكيل اولين كرسى درس خارج خويش ، دوباره تدريس خارج را از سر گرفته و تا آخر عمر شريفشان يعنى حدود 9 سال بعد ، به طور جدّى ادامه دادند . اين اقدام شهيد ، حياتى دوباره به حوزه آن روز عراق بخشيد و باعث شد حوزه‌اى كه به واسطهء توطئه‌ها و جنايات صدام ، از هم پاشيده بود ، جان دوباره‌اى بگيرد . همين ايّام بود كه انبوهى از جوانان متديّن و پرشور عراقى ، علىرغم فضاى اختناق و ديكتاتورى صدام ، مجذوب تحصيل در حوزه شده و از افول حوزه كه خورشيد روشنگر عالم اسلام و مايهء حيات جامعه است ، جلوگيرى كردند و به دنبال آن ، جامعهء در حالِ مرگ عراق نيز نفسى تازه كشيد و با جريان خون در رگ‌هايش ، حياتى دوباره يافت .