قال » « 1 » دو گروه در حق من دچار اشتباه شده و راه هلاكت پيمودند دوستان افراطى و دشمنان متجاوز و بىانصاف .

--> - 252 و 327 چاپ حيدريه ، نور الابصار : 72 چاپ عثمانيه ، و : 71 چاپ سعيديه ، تذكرة الخواص : 28 ، مطالب السؤول : 1 / 48 ، نظم درر السمطين : 102 ، تاريخ الخلفاء : 170 . انساب الأشراف : 2 / 97 ح 20 ، مصابيح السنة : 2 / 275 ، الرياض النضرة : 2 / 284 ، كنوز الحقائق : 192 چاپ بولاق و : 203 چاپ ديگر ، جامع الاصول ابن اثير : 9 / 473 ح 6488 ، مشكاة المصابيح : 3 / 242 ، أسنى المطالب جزرى : 54 ، نزل الأبرار : 55 ، مسند حميرى : 31 ح 58 چاپ مدينه منوره ، المصنّف ابن ابى شيبه : 2 / 57 ، اسد الغابة : 3 / 602 چاپ بيروت . معجم الشيوخ : 237 روايت شده است از محمد بن احمد بن جميع صيداوى . ( 1 ) . نگاه كنيد به نهج البلاغه ، حكمت 117 . نواصب و خوارج ضرورت دوستى خاندان پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم را انكار كردند درحالىكه وجوب آن به صراحت در قرآن و سنت به صورت متواتر آمده است . به عقيده اماميه آنان با اين انكار خود از اسلام خارج شده‌اند . اما افراطگرايان اگر معتقد باشند كه اين شخص در ذات عين خداست و وجود خالقى جز او را انكار كنند كافرند و اگر اعتراف كنند به‌وجود آفريدگارى مانند او مشركند . و اگر معتقد باشند كه خداوند در او حلول كرده يا با او يكى شده منكر اين ضرورت دينى شده‌اند كه خدا بزرگ‌تر و عظيم‌تر از آن است كه تبديل شود به بشرى كه غذا مىخورد و در بازار راه مىرود و در يك كلمه افراطگرايان و خوارج و نواصب به اعتقاد اماميه بويى از اسلام نبرده‌اند چون افراطگرايان اسلام را از اساس انكار مىكنند و نواصب و خوارج هم ضرورت‌هاى دين را رد مىكنند . اماميه در بين اينها نسبت به اهل بيت موقعيتى ميانه اتخاذ كرده . آنان دشمنى و عداوت نمىورزند و افراط نمىكنند بلكه همان‌طور كه خدا و رسولش امر كرده‌اند دوستدار و محب اهل بيت عليهم السّلام هستند . امير المؤمنين مىفرمايد : دو گروه به‌خاطر من هلاك مىشوند : دوستى كه افراط مىكند ، و محبتش او را به غير از راه حق مىكشاند و كينه‌جوى افراطى كه دشمنىاش او را به‌سوى ناحق مىبرد ، بهترين حالت در مورد من شيوه متعادل و وسط -