محمد جواد مغنية ( مترجم : احمد مقدسى )

335

اين است وهابيت . . . ( هذي هي الوهابية ) ( فارسى )

شيخ را به قتل برساند ، ولى آن مرد دستور عثمان را اجرا نكرد و شيخ را سالم رها نمود و بىآن‌كه آسيبى به او برساند به شهر عينيه بازگشت » « 1 » . محمد بن عبد الوهاب در سال 1160 هجرى قمرى به شهر درعيه كه محمد بن سعود جد سعوديها فرماندار و حاكم آنجا بود ، وارد شد . ميان اين دو نيز نظير پيمانى كه بين عثمان و شيخ منعقد شده بود بسته شد اين‌بار محمد بن عبد الوهاب حكومت نجد و زمام امور مردم آنجا را به ابن سعود بخشيد چنان‌كه قبلا طبق قراردادى به عثمان بن معمر بخشيده بود و به ابن سعود وعده داد : « غنائم جنگى زيادى كه به مراتب از مالياتها بيشتر خواهد بود براى او فراهم سازد » « 2 » اما به شرط اين‌كه ابن سعود او را در پياده كردن نقشه‌هاى تبليغاتى خود كاملا آزاد بگذارد . مىگويند امير سعودى با محمد بن عبد الوهاب براى جنگ در راه خدا ، دست همديگر را فشردند و پيمان همكارى بستند و آنچه برهمگان معلوم است اينست كه آنها هيچ شهر و كشور غير اسلامى را در شرق يا غرب فتح نكردند بلكه فقط با مسلمانانى كه از ابن سعود اطاعت نمىكردند جنگيدند . آنچه مسلّم است محمد بن عبد الوهاب از بستن اين پيمانها غرضى جز ارضاى حس جاه‌طلبى نداشته است و به هيچ‌وجه مصالح مردم و حل

--> ( 1 ) . رجوع كنيد به تأريخ نجد عبد اللّه فيليپى : 38 ، چاپ المكتبة الأهلية بيروت . ( 2 ) . رجوع كنيد به تأريخ نجد عبد اللّه فيليپى : 39 ، چاپ المكتبة الأهلية بيروت .