ركعت نماز « 1 » كه در آن خدا را با الفاظى معين و مشخص ستايش و تمجيد مىكند و ركوعش با حالتى خاص انجام گرفته و در سجده اعضاء هفت گانه با شكلى ويژه برزمين قرار مىگيرند « 2 » و با كلمات ويژه بىآن‌كه حرفى بر آن بيفزايد و يا از آن كم كند « 3 » عملى را انجام دهد سپس به دنبال كار و فعاليت روزانه خود برود .

--> ( 1 ) . نگاه كنيد به المبسوط سرخسى : 1 / 141 ، الروضة البهية : 1 / 179 ، الانصاف : 1 / 438 ، المدونة الكبرى : 1 / 56 و 93 ، بداية المجتهد : 1 / 97 ، المحلّى : 3 / 191 ، الفقه على المذاهب الأربعة : 1 / 185 ، التذكرة : 2 / 316 ، من لا يحضره الفقيه : 1 / 275 ح 9 ، الخلاف : 1 / 267 . ( 2 ) . يكى از معصومين عليهم السّلام فرمود : محلهاى سجده ، هفت چيز است كه واجب است بر آنها سجده كنند ، خداوند متعال آنها را در قرآن ذكر كرده و فرموده است : « وَ أَنَّ الْمَساجِدَ لِلَّهِ فَلا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَداً ؛ الجن : 18 » : و مساجد ويژه خداست ، پس هيچ‌كس را با خدا مخوانيد . اين هفت قسمت عبارتند از : پيشانى ، دو كف دست ، دو زانو ، و دو انگشت شست پا ، گذاشتن بينى برروى زمين نيز سنت است . رجوع كنيد به تهذيب الاحكام : 2 / 82 ح 301 ، المبسوط طوسى : 1 / 112 ، الفقه على المذاهب الاربعة : 1 / 232 ، المجموع : 3 / 424 ، الناصريات : 255 ، تذكرة الفقهاء : 3 / 186 ، رياض المسائل : 3 / 224 ، ذكرى الشيعة : 3 / 387 ، المغنى : 1 / 553 و 554 . ( 3 ) . نگاه كنيد به الخلاف : 1 / 255 ، ذكرى الشيعة نوشته شهيد اول : 2 / 288 ، المغنى ابن قدامه : 1 / 441 ، بداية المجتهد : 1 / 92 .