محمد جواد مغنية ( مترجم : احمد مقدسى )

308

اين است وهابيت . . . ( هذي هي الوهابية ) ( فارسى )

تنهايى قادر است همه گناهان را پاك گرداند و اگرچه ناپاكيها به وسعت زمين باشد تاب تحمل در مقابل قدرت خداوند را نخواهد داشت . » « 1 » اين عقيده نظير همان عقيده‌اى است كه به بكداشيها نسبت مىدهند آنها مىگويند : « حب على حسنة لا تضر معها سيئة » يعنى : دوستى و محبت على عبادتى است كه باوجود آن هيچ گناهى نمىتواند به آن آسيبى برساند « 2 » قرآن هر دو عقيده را باطل دانسته و باكمال صراحت مىگويد : « فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ ، وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ » « 3 » يعنى : هركس به اندازه يك مثقال كار نيك انجام دهد پاداش آن‌را درمىيابد و هركه به مقدار ذره‌اى كار ناشايست بكند به‌سزاى آن خواهد رسيد . و اما دوم : و او كسى است كه به زيارت قبور ميرود پس مشرك است و هيچ عملى ، نه نماز ، نه روزه ، نه اعمال نيك و . . . ، از او پذيرفته نيست . بدون شك مقصود آنان از موحد و مسلمان در صورت اول فقط شامل خود وهابىها است و منظور از صورت دوم بدون استثناء شامل همه مسلمانان است .

--> ( 1 ) . نگاه كنيد به فتح المجيد شرح كتاب التوحيد : 54 . ( 2 ) . رجوع كنيد به الفردوس بمأثور الخطاب : 2 / 143 ح 2725 ، المناقب خوارزمى : 75 ح 56 ، ينابيع المودة : 1 / 375 ح 6 و : 2 / 76 ح 54 و ص : 292 ح 841 ، مودة القربى : 64 چاپ لاهور ، المحاسن المجتمعة : 160 ( نسخه خطى ) ، كتاب آل محمد حسام الدين مردى حنفى : 228 ( فتوكپى كتاب ، كه آن‌را در كتابخانه قاهره پيدا كردم ) ، توضيح الدلائل شهاب الدين شافعى : 186 ( نسخه خطى ) كتابخانه ملى فارس . ( 3 ) . سوره زلزال : 7 - 8 .