محمد جواد مغنية ( مترجم : احمد مقدسى )

301

اين است وهابيت . . . ( هذي هي الوهابية ) ( فارسى )

--> - شترش بپيوندد ، هركس گوسفندانى دارد به آنها ملحق شود ، و هركس زمين دارد به زمينش بچسبد . » مردى سؤال كرد : كسى كه شتر و گوسفند و زمين ندارد ، چه كند ؟ پيامبر فرمود : به سراغ شمشيرش برود و لبه آن‌را با سنگ بكوبد . مراجعه كنيد به صحيح مسلم : 8 / 169 ، مسند احمد : 5 / 39 ، سنن ابى داوود : 2 / 303 ح 4256 ، السنن الكبرى : 8 / 190 ، كنز العمّال : 11 / 112 ح 30830 ، مستدرك الحاكم : 4 / 440 . اين حديث و احاديث و گفته‌هايى مانند آن ، به همان صورتىكه حاكمان مىخواهند ، آمده است و مورد دلخواه و پسند حكاميست كه در گذشته و حال ، فقهايى مىيافتند كه مفتون خواسته‌هاى آنان بودند ، احاديث را جعل مىكردند و قرآن را با حفظ مصالح ظالمان ستمگر ، تفسير مىنمودند . ابو زهره از صحيح بخارى نقل مىكند كه پيامبر فرمود : كسىكه تحت ولايت و سرپرستى حاكمى قرار مىگيرد اگر ببيند كه او مرتكب گناه و معصيت مىشود بايد از گناه و معصيت او بيزارى جويد ، ولى دست از اطاعت او برندارد . نگاه كنيد به المذاهب الاسلامية : 158 . از امام صادق عليه السّلام نقل شده است كه : هركس پادشاه ستمگرى را به قيمت خشم و غضب الهى ، راضى و خشنود گرداند ، از دين خدا خارج شده است . رجوع كنيد به الكافى : 5 / 63 ح 2 ، تحف العقول : 57 ، وسائل الشيعه : 16 / 153 ح 4 . امام باقر عليه السّلام مىفرمايد : هيچ دينى ندارد ، كسىكه به اطاعت شخصى گردن نهد كه از فرمان خدا سرپيچى مىكند . مراجعه كنيد به الكافى : 5 / 373 ح 4 ، و المحاسن : 1 / 5 ح 9 . امام على عليه السّلام مىفرمايد : هيچ طاعتى از مخلوقى كه خدا را معصيت مىكند ، پذيرفته نيست . نگاه كنيد به نهج البلاغه ، حكمت 164 . فقهاى شيعه فتوا دادند كه هركارى كه به نحوى از انحاء سبب يارى رساندن به ظالم شود ، حرام است و گناه كبيره محسوب مىشود . در زمان هارون الرشيد يكى از شيعيان به‌نام -