2 - كسانىكه با ما دوستى ندارند و دشمنى هم نمىكنند . 3 - مخالفين ما كه به ما كمك نمىكنند و به دستورات ما گردن نمىنهند . طايفه نخست در سود و زيان با ما شريك هستند و طايفه دوم را سعى مىكنيم هدايت و ارشاد كنيم ولى طايفه سوم كيفرشان همان است كه خداوند در قرآن مجيد مىفرمايد : « إِنَّما جَزاءُ الَّذِينَ يُحارِبُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَساداً أَنْ يُقَتَّلُوا أَوْ يُصَلَّبُوا أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ مِنْ خِلافٍ أَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْأَرْضِ ذلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِي الدُّنْيا وَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذابٌ عَظِيمٌ » « 1 » يعنى : كيفر كسانىكه با خدا و پيامبر به جنگ و ستيز مىپردازند و در روى زمين ايجاد فساد و آشوب مىكنند اين است كه كشته شوند يا به دار آويخته شوند و يا دست و پايشان به عكس قطع شود و يا تبعيد شوند اين خوارى و عذاب در دنيا است و در آخرت نيز به عذاب بزرگترى گرفتار خواهند شد . پس كجاست آزادى ، دموكراسى ، عدل و انصاف ؟ و كجاست اصل امر به معروف و نهى از منكر ؟ ! مگرنه اين است كه آيه شريفه درباره راهزنان و كسانىكه در گردنه‌ها مردم بىسلاح را مورد تعرض قرار داده و مىكشند و ايجاد رعب و وحشت و ناامنى مىنمايند نازل گرديده است ؟ بدون شك مصداق آيه شريفه آنهايى هستند كه به كشاورزان و كارگران ستم مىكنند و از حاصل زحمت و دسترنج آنها ظالمانه بهره‌مند مىشوند .

--> ( 1 ) . سوره مائده : 33 .