--> - فقط به واسطه وحىاى كه به او مىشود ، عمل مىكند . و عاقلانه نيست كه پيامبر به امر پروردگار ، امامى را براى مردم برگزيند كه در احكام دچار خطا و اشتباه مىشود . نگاه كنيد به الامام زيد بن على نوشته ابو زهره : 58 . خلاصه : اهل سنت مىگويند اگر دو نفر متصف به فضيلت و برترى باشند و يكى از آنها برتر از ديگرى و كمالاتش بيشتر از او باشد ، جايز است كه كنار گذاشته شود و آنكه فضايل و كمالاتش از او كمتر است ، بر او مقدم شود . . . اهل سنت اين اصل را از سخن ابو بكر گرفته است : به خدا سوگند من بهترين شما نيستم . من از اين مقام خود كراهت داشته و تمايلى به آن ندارم . دوست داشتم در ميان شما كسى پيدا مىشد كه مرا از آن مىرهانيد . آيا گمان مىكنيد كه من در بين شما به سنت رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلّم عمل مىكنم ، من بنا به سنت پيامبر عمل نمىكنم . رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلّم بواسطه وحى معصوم و فرشته‌اى به همراهش بود . ولى من شيطانى دارم كه بر من غالب مىشود ، پس هرگاه عصبانى مىشوم از من دورى كنيد تا كه احساسات شما برانگيخته و خواسته شما را برنتابم ، مواظب من باشيد اگر برخاستم كمكم كنيد و اگر منحرف شدم مرا به راه آوريد . رجوع كنيد به شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد : 1 / 169 و : 2 / 56 ، تفسير قرطبى : 3 / 62 ، تأريخ دمشق : 30 / 304 ، البداية و النهاية : 5 / 269 ، السيرة النبويه ابن كثير : 4 / 493 ، مسند بزّار : 1 / 180 ح 100 ، تأويل مختلف الحديث : 1 / 116 . وجود حق مشروط به اراده موافق و مخالف نيست . انسان كاملا آزاد است كه بنشيند يا بايستد ولى اجازه ندارد حق را رها كند و كار باطل انجام دهد . و مجاز نيست باوجود افضل ، مفضول را انتخاب كند . اهل سنت و شيعيان از پيامبر روايت كرده‌اند كه فرمود : هر كس فردى را از بين گروهى به‌كارى بگمارد و در آن جماعت كسى حضور داشته باشد كه نزد خدا شايسته‌تر از او و صلاحيتش بيشتر باشد ، آن شخص به خدا و رسولش و به مؤمنين خيانت كرده است . نگاه كنيد به المستدرك على الصحيحين : 4 / 104 ح 7023 ، مجمع الزوائد : 5 / 211 ، المعجم الكبير : 11 / 114 ح 11216 ، السّنّة ابن عاصم : 2 / 627 ح -