محمد جواد مغنية ( مترجم : احمد مقدسى )

264

اين است وهابيت . . . ( هذي هي الوهابية ) ( فارسى )

--> - پروردگارا عنايت داشته باش به آنچه براى تو و در راه تو ترك كردند ، و ايشان را از رضايت خودت خشنود ساز چرا كه آنها مردم را گرد دين تو جمع كردند و به همراه پيامبر ، آنها را به‌سوى تو دعوت كردند . آنها را جزاى خير بده كه در راه تو از ديار خود هجرت كردند و از فراخى معيشت به تنگى و مضيقه افتادند . و در راه عظمت دين ، بسيار مورد ظلم و ستم واقع شدند . و به پيروان آنها ، نيكويى كسانى را برسان كه مىگويند : پروردگارا ما را و برادرانمان را كه در ايمان بر ما پيشى گرفتند ببخش و بيامرز و بهترين جزايت را نصيبمان گردان . خدايا كسانى را كه در طريقه صحابه رفتند و پا جاى پاى آنها گذاشتند و خطمشى آنها را وجهه همت خويش قرار دادند ، ببخش و بيامرز . آنها با بصيرت و بينايى و بدون هيچ‌گونه شك و ترديدى از آنها پيروى كردند و در راه و منازل هدايت كاملا به آنها اقتدا نمودند درحاليكه از مقصد و طريقه آنان حفاظت و حمايت كردند و آنها را يارى نمودند . دين آنها را برگزيدند و به واسطه راه و روش آنها ، هدايت شدند و كاملا به آنها اقتدا كردند و آنچه را صحابه به آنها رسانده بودند ، بدون متهم كردنشان ( به كذب و خلاف ) پذيرفتند . وقتى معاوية بن ابى سفيان از ابن عباس در مورد صحابه سؤال كرد ، او اين‌گونه پاسخ داد : اى معاويه ! خداى بزرگ ، يارانى به پيامبرش اختصاص داد كه او را بر جان و مال خويش ترجيح مىدادند و در همه حال جانشان را فداى او مىكردند . خداوند در قرآن كريم آنها را اين‌گونه توصيف كرده است : « رُحَماءُ بَيْنَهُمْ تَراهُمْ رُكَّعاً سُجَّداً ؛ فتح : 29 » : با يكديگر مهربانند . آنان‌را در ركوع و سجود مىبينى . مراجعه كنيد به مروج الذهب مسعودى : 3 / 65 و 425 . غالب شيعيان از فحش و ناسزا به صحابه و تابعين پرهيز مىكردند . نگاه كنيد به هوية التشيع دكتر شيخ احمد وائلى : 38 . امام على عليه السّلام هنگاميكه شنيد برخى از سربازانش در جنگ صفين ، به اهل شام دشنام داده‌اند ، طى يك خطابه فرمودند : من كراهت دارم از اينكه شما ناسزاگويى كنيد . ( نهج البلاغه تحقيق صبحى صالح : 323 )