محمد جواد مغنية ( مترجم : احمد مقدسى )
201
اين است وهابيت . . . ( هذي هي الوهابية ) ( فارسى )
4 . نبايد بهنام پيامبر سوگند ياد كرده و جمله يا محمد گفته و او را سرور و آقاى من بخوانند . سوگند بهنام پيامبر و ساير مخلوقات بزرگترين شرك بوده و سبب مىشود در آتشى هميشگى عذاب شويم . عبد الرحمان نوه محمد بن عبد الوهاب در كتاب فتح المجيد شرح كتاب التوحيد از ابن مسعود نقل مىكند كه او گفته است : « سوگند دروغ بهنام خدا بهتر و دوست داشتنيتر است از سوگند راست بهنام غير » « 1 » زيرا قسم دروغ بهنام خدا از گناهان كبيره است اما سوگند به غير خدا شرك بوده و از بزرگترين گناهان است « 2 » . پس حالا كه نتيجه شرك كوچك چنين است عاقبت شرك بزرگ كه موجب خلود در آتش است چگونه خواهد بود . مرحوم سيد محسن امين در كتاب « كشف الارتياب » مىنويسد : در خلاصه صحبتهاى محمد بن عبد الوهاب آمده است كه او قائل است : كه پيامبر ناشنوا « انه طارش » « 3 » است و برخى از پيروان او گفتهاند : عصاى من
--> - رجوع كنيد به ايمان ابى طالب معروف به الحجة على الذاهب الى تكفير ابى طالب ابن فخار : 145 ، شرح الاخبار : 3 / 221 ، شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد : 3 / 316 و : 14 / 69 چاپ آخر . ( 1 ) . نگاه كنيد به فتح المجيد شرح كتاب التوحيد ، به قلم نوه محمد عبد الوهاب : 414 چاپ 1957 م . ( 2 ) . سوگند به غير خدا جايز نيست ، با اين وجود مىگويند : اگر مرد سوگند ياد كند همسرش را طلاق بدهد صحيح است و همسرش طلاق داده مىشود . . . مگر اينكه بگويند : نهى كردن در كارهاى غير عبادى ، دليل فساد و بطلان آن نيست . ( 3 ) . طارش يعنى فرستاده به هنگام نياز .