براى شيعه ، سنگ به تنهايى داراى هيچ ارزش معنوى نيست و به هيچ عنوان ابزارى براى رسيدن به خدا و محبت نيست . بلكه وجود مقبره‌ها به مانند مناره‌ها و مأذنه‌ها فقط علامت و نشانه مكانهاى مخصوص هستند . محبت تشيع به اهل بيت پيامبر عليهم السّلام و ابراز علاقه‌مندى به ساحت آنان بدين جهت است كه ايشان در طول حياتشان پا را از حقيقت فراتر نگذاشتند و در راه حق و دفاع از آن مورد ظلم و ستم قرار گرفتند و علت اينكه شيعه از خراب كردن قبور ائمه مضطرب و نگران شده اين است كه تخريب قبور بقيع در واقع ادامه همان ظلمها و ستمگريهايست كه در طول تاريخ در حق آنان به وقوع پيوسته است . و الا كدام شخص عاقلى است كه سنگ قبر و يا صاحب قبر را عبادت كند چه رسد به شيعه كه اين گونه عبادتها را شرك دانسته و معتقد به آن‌را از حق ارث محروم ، و از او تبرى جسته و ترك معاشرت مىنمايند .

--> - 4 / 352 ، الآثار الباقية بيرونى : 331 ، چاپ افست . او گفت : هنگامىكه شتران پديدار گشتند و آن سرها از كرانه جيرون طلوع كرد . و گفت : آيا سرهاى مردانى را مىشكافند كه نزد ما گرامى و ارجمندند ، الحق كه آنان سرپيچى كردند و ظلم نمودند . خداوند او را خوار و ذليل كرد و در اين ابيات رسوا نمود ، او در اين ابيات با انكار رسالت كفر ورزيد و هيچ شكى نيست كه خداى سبحان يزيد را محكوم به شقاوت و بدبختى كرد . او اهل بيت شريف پيامبر را مورد آزار و اذيت قرار داد . و سپاهيانش را براى كشتن حسين و اسارت خانواده و فرزندان او فرستاد . حسين را كشت و خاندان و اولادش را كه بزرگوارترين اهل زمين بودند به اسارت گرفت .