است . در دهان شيپورى آنها چيزى مثل تگرگ گذاشته شده كه به شكل مخروط بوده و نقطهء رأس آن به طرف عصب و قاعدهء آن عدسى مىباشد و سطح قاعدهء آن مانند عدس تحدّب و برآمدگى دارد . در دهنهء هر يك از عصبها چيزى كه رنگ آن مايل به قهوه‌اى است وجود دارد و همچنين در دهنهء عصبها رطوبتى است كه نصف مخروطها در آن قرار دارد و چهار پرده ، بالاى مخروطهاست كه لاى آنها رطوبات است و سه پرده به شكل مثلث اطراف مخروط بوده كه روى آنها رطوبت است ، مثل اينكه بر آنها شيره كشيده باشند و آنها الوان را از خارج گرفته و به مخروط مىدهند و عصبها هم كه درون آنها خالى بوده و شريان دم مىباشند آنها را به داخل برده تا به مغز مىرسانند . البته در دو مخروط دو عكس برداشته مىشود كه هنگام تلاقى عصبها دو عكس بر يكديگر منطبق شده و بعد از آن يكى مىشوند و لذا اگر دو دستگاه عكس‌بردارى رو به روى انسان بگذارند كه يكى از آنها به طرف راست مايل باشد ، يكى كاملًا عكس طرف جلوى انسان را برداشته و ديگرى از طرف جلو كم نموده و به طرفى كه مايل است مىافزايد . در نتيجه دو عكس بر يكديگر منطبق نمىشوند و از اينجاست كه شخص احول يك چيز را دو چيز مىبيند .