جنودى از صقع ربوبى مىداند ، پس نصب العين و مشهود بصر قلب نبى ، خداست و غير حزب اللّه در بين نيست . نبى به واسطهء شدت تألّه و توغّل در شهود اللّه و آنچه از صقع اوست در هر چيزى جنبهء يلى الربى و وجههء خدايى را ملاحظه مىنمايد و مىگويد : « فَأَيْنَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ » « 1 » لذا تمام مبادى را خواه مانند عقول قدسيه و انوار اسفهبديه ، مفارق از ماده باشد و يا مانند نفوس منطبعه و قوا و طبايع كه عبارت از صور نوعيه باشند ، مقارن با ماده باشد - حتى اعراض را كه مراتب نازلهء قواى فعليه مىباشند - از جهت تعلقى كه به خدا دارند و جهت نوريهء آنهاست ديده و مىگويد : « وَ أَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّها » « 2 » و « وَ عَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّومِ » . « 3 » چنان كه در اين نظر حكيم مىگويد : « لا مؤثر فى الوجود الّا اللّه » .

--> ( 1 ) - بقره ( 2 ) : 115 . ( 2 ) - زمر ( 39 ) : 69 . ( 3 ) - طه ( 20 ) : 111 .