مسأله 7 - نجس كردن حصير مسجد ، بنابر احتياط واجب ، حرام و چنانچه نجس شد بنابر احتياط واجب بايد آن را ازاله كنند ، اگرچه به بريدن موضع نجس باشد . مسأله 8 - نوشتن قرآن با مركّب نجس حرام است و اگر نوشته شود ، واجب است آن را از بين ببرند و چنانچه با مركّبى نوشته شده باشد كه اثر آن از بين نمىرود ، مانند مركّب چاپ ، واجب است آن را تطهير كنند ؛ يعنى آن را آب بكشند . مسأله 9 - كسى كه عمداً با لباس نجس يا بدن نجس نماز مىخواند نمازش باطل است و واجب است دوباره بخواند ، در صورت بودن وقت ، و گرنه قضاى آن را بايد به‌جا آورد . مسأله 10 - اگر فراموش كند كه بدن يا لباسش نجس است و در بين نماز يا بعد از آن يادش بيايد ، بايد نماز را دوباره بخواند و اگر وقت نماز گذشته باشد ، بايد قضاى آن را به‌جا آورد . مسأله 11 - اگر نداند بدن يا لباسش نجس است و با آن نماز بخواند و بعد بفهمد كه لباس يا بدنش نجس بوده ، نمازش صحيح است و احتياط مستحب آن است كه دوباره بخواند . مسأله 12 - كسى كه غير از لباس نجس ، لباس ديگرى ندارد و به واسطهء سرما و مانند آن نمىتواند لباسش را بيرون آورد ، در صورتى كه وقت تنگ باشد و يا احتمال بر طرف شدن عذر را ندهد ، بايد در همان لباس نجس نماز بخواند و نماز او صحيح است ، و اگر مىتواند لباس را بيرون آورد بايد برهنه نماز بخواند ؛ چه وقت تنگ باشد يا وسعت داشته باشد ، لكن احتمال بر طرف شدن عذر را ندهد . مسأله 13 - كسى كه دو لباس دارد ، اگر بداند كه يكى از آنها نجس است و نداند كدام يك از آنها است ، چنانچه وقت دارد بايد با هر دو لباس نماز بخواند ، مثلًا اگر بخواهد نماز ظهر و عصر را بخواند بايد با هر كدام از اين دو لباس يك نماز ظهر و يك نماز