احكام دفن ميت مسأله 1 - واجب است دفن كردن ميت در زمين به نحوى كه بدن او در زمين پنهان شود ، و احوط آن است كه طورى دفن كنند كه بوى او بيرون نيايد و درندگان هم نتوانند بدنش را بيرون بياورند ، اگرچه اقوا دفن ميت است به نحوى كه گفته شد ، در صورتى كه درنده‌اى پيدا نشود و از بويش كسى صدمه نبيند . مسأله 2 - اگر كسى در كشتى بميرد ، چنانچه بودن او در آن‌جا بىمانع باشد و يا جسد او فاسد نمىشود ، بايد صبر كنند تا به خشكى برسند و او را دفن نمايند ، ولى در صورتى كه بودن ميت در كشتى مانعى داشته باشد و يا فاسد مىشود ، بايد او را غسل بدهند و كفن نموده و حنوط كنند و بر آن نماز گزارده و او را در ظرفى مثل خمره گذاشته و درش را بسته به دريا انداخته و يا چيز سنگينى به پاى او بسته به دريا بيندازند ، و بهتر آن است كه اگر خمره و يا مثل آن باشد او را در خمره گذارند . و همچنين اگر بر ميت بترسند از جهت نبش قبر يا مثله نمودن ( به معنى بريدن گوش و بينى و يا عضو ديگر ) بايد به نحوى كه گفته شد او را در دريا بيندازند . مسأله 3 - واجب است ميت را در قبر به پهلوى راست به نحوى كه سرش به طرف مغرب و پايش به طرف مشرق باشد بخوابانند ، اما اگر زن كافره‌اى بميرد و بچه در شكم او مرده و پدر آن طفل مسلمان باشد ، بايد اين چنين زن را در قبر به پهلوى چپ ، پشت به قبله بخوابانند كه روى بچه به طرف قبله باشد . مسأله 4 - مخارج دفن ميت و همچنين مخارج محكم كردن قبر ميت در صورت لزوم و مخارج دريا انداختن او از اصل مالش برداشته مىشود . مسأله 5 - چيزهايى كه از ميت جدا مىشود از قبيل مو و دندان و ناخن بايد دفن شود ، و احتياط واجب آن است كه آنها با بدن ميت دفن شود ، اگر ممكن شود . مسأله 6 - اگر كسى در چاه بميرد و بيرون آوردنش ممكن نباشد و همچنين نشود او