انوثيت ايضاً تمام تركه از آن آنها مىباشد كه بالسويه قسمت مىكنند ، و با اختلاف در آن ، للذَّكر ضِعفُ الانثى . مسأله 2 - آن كه وارث فعلى منحصر است به جد و جدهء ابى ، پس اگر يكى از اين دو باشد تمام تركه حق او خواهد بود ، و اگر جد و جدهء ابى هر دو باشد ، تركه را بين اين دو بايد قسمت نمود ، للذَّكر ضِعفُ الانثى . مسأله 3 - آن كه وارث فعلى منحصر است به اخوهء امّى ، پس با اتحاد تمام تركه حق او خواهد بود ، و با تعدد تمام تركه را بايد بين خود بالسويه قسمت نمايند مطلقاً ؛ چه همه ذكور باشند يا اناث يا مختلف . مسأله 4 - آن كه وارث فعلى منحصر است به جد و جدهء امّى ، پس اگر يكى از اين دو باشد ، تمام تركه حق او خواهد بود ، و اگر جد و جدهء امّى هر دو باشند ، تمام تركه بين اين دو بالسويه قسمت مىشود . مسأله 5 - آن كه وارث فعلى منحصر است به اخوهء ابوينى يا ابى ، با نبودن ابوينى ، و به جدودهء ابى ، پس اگر هر دو صنف متحد باشند در ذكوريت و انوثيت بين خود بالسويه قسمت مىكنند ، و اگر مختلف باشند ، للذَّكر ضِعفُ الانثى . حاصل : جد ابى ، حكم اخ ابى را دارد و جدهء ابى ، حكم اخت ابى را . مسأله 6 - آن كه وارث فعلى منحصر است به اخوهء ابوينى يا ابى با نبودن ابوينى ، و به اخوهء امّى ، پس اگر اخوهء امّى متحد است سدس مجموع تركه حق او خواهد بود چه ذكور باشند يا اناث . و اگر متعدد است ثلث تركه ، و مطلقاً اين ثلث را بين خود بالسويه قسمت مىكنند ؛ سواءٌ كانوا ذكوراً أم اناثاً أم مختلفين ، و پنج سدس ديگر يا چهار سدس ديگر حق اخوهء ابوينى يا ابى است ؛ چه متحد باشند يا متعدد و بر فرض تعدد و اختلاف للذَّكر ضِعفُ الانثى . مسأله 7 - آن كه وارث منحصر است به اخوهء ابوينى يا ابى و به جدودهء امّى ، پس ثلث مجموع تركه حق جدودهء امّى است ؛ چه يكى از اين دو باشند يا هر دو باشند كه