مسأله 1 - اگر روى دمل يا زخم يا شكستگى كه در دست‌ها و يا صورت است بسته باشد و آب براى آن ضرر نداشته باشد ، بايد در موقع وضو گرفتن آب را به زير آن برساند ، و اگر آب را بشود به زير آن رسانيد به طورى كه قدر واجب حاصل شود ، باز كردن پارچهء روى زخم لازم نيست ، اما اگر دمل و يا زخم و يا شكستگى در محل مسح باشد ، اگر ممكن باشد بايد پارچه را باز كند و زير آن را مسح نمايد و اگر ممكن نشود روى آن را مسح نمايد . مسأله 2 - اگر روى جبيره نجس شود و يا براى چيز ديگر نشود روى آن دست كشيد ، بايد روى آن پارچه‌اى بگذارند و روى پارچه را دست بكشند . مسأله 3 - اگر زخمى در صورت و دست‌ها است و روى آن باز است ، ولى آب ريختن روى آن ضرر دارد ، شستن اطراف آن كافى است و بهتر آن است كه پارچه‌اى روى آن بيندازد و بر آن هم دست بكشد . مسأله 4 - اگر جبيره تمام صورت يا تمام يكى از دست‌ها يا تمام محل يكى از مسح را فرا گيرد ، بايد وضوى جبيره‌اى بگيرد ، ولى اگر جبيره بيشترِ از اعضاى وضو را گرفته باشد بايد تيمم كند ، و بنابر احتياط واجب بايد وضوى جبيره‌اى هم بگيرد . مسأله 5 - اگر جبيره مقدارى از اطراف زخم يا دمل يا شكستگى را كه سالم است گرفته باشد ، چنانچه بيشتر از مقدار معمولى نباشد مانعى ندارد ، و اگر بيشتر از معمول اطراف زخم را گرفته و برداشتن آن ممكن نيست ، بايد به دستور جبيره عمل كند ؛ يعنى روى آن را مسح كند و بنابر احتياط واجب تيمم هم بنمايد ، و اگر برداشتن جبيره ممكن است بايد جبيره را بردارد ، پس اگر زخم در صورت و دست‌ها است ، اطراف آن را بشويد بعد پارچه را بر روى آن ببندد و روى آن را دست بكشد . مسأله 6 - اگر در جاى وضو چيزى چسبيده كه برداشتن آن ممكن نيست يا به قدرى مشقت دارد كه نمىشود ، بايد به روى او دست بكشد ، و بهتر آن است كه شستن