غائط جلوگيرى كند ، و در تمام وقت به مقدار وضو و نماز مهلت پيدا نمىكند ، چنانچه اگر بخواهد بعد از هر دفعه كه در بين نماز از او غائط خارج مىشود وضو بگيرد سخت نيست ، بايد ظرف آبى پهلوى خود بگذارد و هر وقت غائط از او خارج شد فوراً وضو بگيرد و بقيهء نماز را بخواند . و احتياط مستحب آن است كه همان نماز را دوباره با يك وضو بخواند ، و اگر در بين آن نماز وضوى او باطل شد اعتنا نكند . مسأله 5 - كسى كه غائط طورى پىدرپى از او خارج مىشود كه وضو گرفتن بعد از هر دفعه براى او سخت است ، در بين نماز نبايد وضو بگيرد ، ولى براى هر نمازى بايد يك وضو بگيرد . مسأله 6 - كسى كه مسلوس است ؛ يعنى مرضى دارد كه بول او قطره قطره مىريزد ، و درتمام وقت به‌مقدار وضو گرفتن و نماز خواندن مهلت پيدا نمىكند ، لازم نيست در بين نماز مانند مبطون وضو بگيرد ، هرچند براى او وضو گرفتن سخت نباشد ، و با يك وضو مىتواند نمازهاى زيادى بخواند ، مگر آن كه بعد از خواندن نمازى تا شروع به نماز ديگر كند از او قطره‌هاى بول خارج شود ، والّا خارج شدن قطره‌هاى بول در بين نماز سبب وضو گرفتن نمىشود . مسأله 7 - اگر كسى مرضى دارد كه نمىتواند از خارج شدن باد جلوگيرى نمايد ، بايد به وظيفهء كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن غائط خوددارى كند ، عمل نمايد . مسأله 8 - كسى كه بول او قطره قطره مىريزد ، بايد براى نماز به وسيلهء كيسه‌اى كه در آن پنبه و يا چيز ديگرى است كه از رسيدن بول به جاهاى ديگر جلوگيرى مىكند خود را حفظ نمايد ، و احتياط واجب آن است كه پيش از هر نماز مخرج بول را بشويد ، اما شستن كيسه لازم نيست . و نيز كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن غائط خوددارى كند ، چنانچه ممكن باشد ، بايد به مقدار نماز از رسيدن غائط به جاهاى ديگر جلوگيرى نمايد ، و احتياط واجب آن است كه اگر مشقت ندارد براى هر نماز مخرج غائط را آب بكشد .