السيد الخميني
رسالهء نجاة العباد 390
رساله نجاة العباد و حاشيه بر رساله ارث ملا هاشم خراسانى ( فارسى ) ( موسوعة الإمام الخميني 28 )
كتاب خلع و مبارات مسأله 1 - اگر زن كراهت داشته باشد از شوهرش و چيزى به شوهر ببخشد كه شوهر او را طلاق دهد اين طلاق را خلع گويند . مسأله 2 - شرايطى كه در طلاق معتبر است و به تفصيل گذشت در طلاق خلع نيز معتبر است ، به علاوه آن كه معتبر است در آن ، كه خصوص زن از شوهر كراهت داشته باشد . مسأله 3 - بعيد نيست كه طلاق خلع هم به لفظ خلع واقع شود مثل « أنتِ مُختَلِعَةٌ » يا « خَلَعتُكِ » و هم به لفظ طلاق مثل « أنتِ طالق » لكن سزاوار نيست ترك احتياط به جمع بين هر دو صيغه ، بلكه ترك نشود اين احتياط به اين كه بگويد : « انتِ مختلعة طالق » يا بگويد : « انتِ طالق مختلعة » . مسأله 4 - طلاق خلع از جهتى شبيه به عقد است ؛ زيرا كه در تحقق آن محتاج است به دو طرف : يكى زن كه مىبخشد چيزى را كه او را طلاق دهد و ديگرى مرد كه طلاق در مقابل آن بخشش مىدهد . مسأله 5 - طلاق خلع به دو نحو واقع مىشود : اول : آن كه زن ابتدا بخشش كند كه مرد طلاق بدهد و مرد طلاق بدهد ، پس زن بگويد : « بَذَلتُ لَكَ كَذا لِتُطلقَنِي » و مرد بگويد : « انتِ طالِقٌ مُختَلِعَةٌ عَلى مَا بَذَلتِ » .