قُبُل به طورى كه موجب غسل شود به دخول حشفه ، و در كسى كه حشفه‌اش بريده شده به دخول مقدار حشفه بنابر احتياط ، گرچه كفايت مسماى دخول در مقطوع الحشفه خالى از وجه نيست و احتياط واجب آن است كه بعد از دخول انزال منى شود . سوم : آن كه عقد دائمى باشد و متعه كفايت نمىكند . مسأله 6 - در نزديكى كه معتبر است در محلّل ، فرقى نيست بين نزديكى حلال و حرام ، پس اگر در حال احرام يا در حال حيض نزديكى كرد كفايت مىكند و بر شوهر اول حلال مىشود . عدّهء طلاق مسأله 1 - عدّه نيست از براى زنى كه شوهر با او نزديكى نكرده ، و دختر كوچكى كه به حد بلوغ نرسيده است ؛ يعنى نه سالش تمام نشده ؛ گرچه شوهر با او نزديكى كرده باشد ، و زن يائسه ، اين سه طايفه عدّه ندارند ؛ چه به طلاق جدا شده باشند از شوهر و چه به فسخ و هبهء مدت و غير آن . مسأله 2 - دخول حاصل مىشود به رفتن تمام حشفه و ختنه‌گاه ؛ چه در قُبُل و چه در دبر . مسأله 3 - زن اگر قرشيه است به شصت سالگى يائسه مىشود و اگر نيست به پنجاه سالگى يائسه مىشود . مسأله 4 - اگر زن حامله‌اى را طلاق دهند ، عدّهء او به زاييدن تمام مىشود اگرچه بعد از طلاق بدون فاصله بزايد ، و فرق نيست در اين كه بچه خلقتش تمام باشد يا ناقص ، بلكه اگر مضغه و علقه هم باشد عدّه تمام مىشود . مسأله 5 - اگر زن از زنا حامله باشد ، به زاييدن عدّه‌اش تمام نمىشود . مسأله 6 - اگر زن دو قلو آبستن باشد بائن مىشود از شوهر به زاييدن هر دو طفل نه يكى از آنها .