مسأله 2 - چنانچه خمر يا خنزير را مهر قرار دهد عقد صحيح است ولى مهر باطل است اگر شوهر مسلم باشد ، و در اين صورت مهرالمثل ؛ يعنى آنچه كه مهر متعارف مثل آن زن است بر عهدهء شوهر مستقر خواهد بود ، به شرط آن كه دخول شده باشد . مسأله 3 - زناشويى دائم صحيح است ولو اين كه مهرى در كار نباشد ، چنانچه گذشت و در اين صورت بر عهدهء مرد است مهرالمثل ، به شرط آن كه دخولى شده باشد ولو از عقب ، پس اگر مهر معيّن نباشد و مشخص نگردد ، عقد باطل نيست . مسأله 4 - اگر عقد بدون مهر شد و قبل از آن كه مرد دخول كند زن را طلاق داد بر عهدهء مرد است كه چيزى به زن ، مناسب حال و مقامش بدهد كه آن را متعه گويند . مسأله 5 - متداول است كه طايفهء عروس چيزى به عنوان شيربها مىگيرند ، چنانچه داماد مثلًا راضى باشد ، يا هر كس كه متكفل خرج عروسى است رضايت داشت ، مانعى ندارد . مسأله 6 - چنانچه بعد از عقد معلوم شد كه مهر ذكر نشده يا عمداً معلوم نكردند ، مانعى ندارد كه زن و شوهر راضى شوند به يك مقدار معيّن و بعد از آن مثل آن مىماند كه در عقد ذكر شده باشد . مسأله 7 - اگر شوهر زنش را قبل از دخول و نزديكى طلاق داد ، نصف مهرى كه معيّن شده است بايد به او بپردازد . مسأله 8 - چنانچه يكى از زن يا شوهر قبل از طلاق بميرد ، بر عهدهء مرد است نصف مهرى كه معلوم گشته . شرطهايى كه جايز است در عقد زناشويى مسأله 1 - هر يك از شوهر و زن مىتوانند هر كارى كه حلال است شرط كنند در عقد ، مثلًا مرد شرط كند بر زن كه خانهء فلان كس نرود ، در اين صورت واجب است بر زن كه خلاف نكند و به شرطى كه شده است عمل كند .