ايشان كه خود را بپوشانند مگر آن كه اين كار موجب تحريك شهوت باشد . مسأله 28 - نظر كردن به زنان اهل ذمه ، بلكه همهء كفار مانعى ندارد ، به شرط آن كه خوف واقع شدن در حرام نباشد . مسأله 29 - كسى كه مىخواهد زن بگيرد مىتواند به آن زن قبل از عقد نگاه كند به شرط آن كه مقصود تلذذ نباشد ، و اما اگر مىداند كه قهراً لذت حاصل خواهد شد مانعى ندارد . چنانچه مانعى ندارد تكرار نظر كردن اگر چنانچه از نگاه اول اطلاعى حاصل نشد . و احتياط واجب است كه مقصودش از نظر كردن اطلاع بر حال زنى باشد كه مىخواهد او را بگيرد نه آن كه مقصود از نگاه كردن پيدا كردن زن مناسب باشد . و شرط است كه احتمال بدهد به نگاه كردن اطلاعش بر حال زن بيشتر مىشود . مسأله 30 - جايز است گوش كردن به صداى زن نامحرم اگر از روى شهوت و ريبه نباشد ، چنانچه جايز است براى زن كه صداى خودش را بلند كند به طورى كه مرد نامحرم بشنود به شرط آن كه ترس از فتنه در كار نباشد . مسأله 31 - حرام است بر زن صداى خود را لطيف و نازك كند و طورى صحبت كند كه مهيّج شهوت باشد ، و احتياط مستحب است براى جوانان از زنان ، بلكه همگى ايشان كه ترك گفتگو كنند با مردان ، مگر در حال ضرورت . در عقد ازدواج نكاح بر دو قسم است : اول : دائم كه از آن تعبير مىشود به عقدى . دوم : منقطع كه او را در عرف ما صيغه مىنامند و هر يك از اين دو محتاجند به الفاظى كه به وسيلهء آن عقد ازدواج حاصل شود . مسأله 1 - الفاظى كه در نكاح دائم به‌كار مىبرند « أنْكَحْتُ » و « زَوَّجْتُ » است بنابر احتياط واجب ، و در قبول آن كافى است « قَبِلْتُ » و « رَضيتُ » و اما در صيغه پس همين الفاظ كافى است چنانچه با لفظ « مَتّعْتُ » هم مىتوان صيغه كرد .