السيد الخميني

رسالهء نجاة العباد 322

رساله نجاة العباد و حاشيه بر رساله ارث ملا هاشم خراسانى ( فارسى ) ( موسوعة الإمام الخميني 28 )

و حيوان حلال است ، و كفايت مىكند در بسمله كه بگويد : « بسم اللَّه » يا بگويد : « الحمد للَّه » يا « اللَّه اكبر » يا « لا إله إلّااللَّه » بلكه اكتفا به فارسى و غير آن از لغت ديگر كه معنى اينها را بدهد بعيد نيست . مسأله 11 - معتبر است كه حيوان بعد از آن كه سرش بريده شد حركتى از او سر زند ولو اين كه چشمش را باز كند و ببندد يا دمش را تكان دهد و يا اين كه خون به مقدار متعارف از او خارج شود ، پس با وجود يكى از اين دو امر ، حرام نمىشود و گرنه حرام است . مسأله 12 - همچنان كه مىتوان سر حيوان را به طرف مشرق گذاشت و سرش را بريد مىتوان سر او را به طرف مغرب گذاشت و كار را انجام داد ، آنچه معتبر است روى به قبله بودن است ، به هر طرف آن را بخوابانند مانع ندارد . مسأله 13 - آنچه كه معتبر است در كشتار كنندهء گاو و گوسفند ، معتبر است در كشندهء شتر ، و آنچه كه گذشت راجع به شرط از نام بردن خدا و اين كه كارد آهنين باشد ، همهء آنها در كشتن شتر نيز معتبر است و همچنين است رو به قبله بودن شتر و زنده بودن آن . مسأله 14 - فرق است بين كيفيت كشتن شتر با گاو و گوسفند ، آنچه كه گذشت راجع به گاو و گوسفند بود ، ولى شتر را نحر مىكنند ؛ يعنى كارد يا سيخ آهنى را در گودى گردنش كه جاى معيّنى است فرو مىكنند تا خون آن برود و جان بدهد . مسأله 15 - همچنان كه مىتوان شتر را نحر كرده در حال ايستاده ، مىتوان اين كار را در حال خوابيده كرد با رعايت اين كه رو به قبله باشد بدن شتر . مسأله 16 - اگر چنانچه شتر يا گاو و گوسفند افتادند در چاه و نتوان آنها را بيرون آورد ، در اين صورت كه در نتيجه اگر ذبح يا نحر نكنند و كشتار ننمايند مىميرند ، لازم نيست مراعات چيزهايى كه ممكن نيست عمل به آنها مثل سر بريدن و يا نحر كردن و رو به قبله بودن ، و اما شرايط ديگر پس لازم است كه مراعات شود از اين كه