السيد الخميني

رسالهء نجاة العباد 282

رساله نجاة العباد و حاشيه بر رساله ارث ملا هاشم خراسانى ( فارسى ) ( موسوعة الإمام الخميني 28 )

مسأله 5 - لازم نيست مالى را كه رهن مىدهند از بدهكار باشد و صحيح است كس ديگرى مال خودش را براى بدهى به رهن بدهد ، گرچه بدهكار منع كند . مسأله 6 - صحيح نيست رهن دادن چيز مبهم ، مثل اين كه بگويد يكى از اين دو خانه را به رهن دادم . مسأله 7 - اگر چيزى مجهول باشد از همه جهت حتى از جهت اين كه ارزش و ماليت دارد يا نه ، صحيح نيست آن را به رهن بدهند و اگر جنس و نوعش معلوم باشد ، مثل يك انبار گندم گرچه مقدارش معلوم نباشد صحيح است به رهن بدهند ، بلكه اگر گفته شود كه همان قدر كه معلوم باشد ماليت و ارزشش صحيح است گرچه جنس و نوعش معلوم نباشد بىوجه نيست ، لكن احتياط در اين صورت ترك نشود . مسأله 8 - شرط است در صحت رهن كه بدهكارى ثابت باشد فعلًا به ذمهء بدهكار و اگر بعدها بدهكارى پيدا مىكند صحيح نيست رهن در حال حاضر . مسأله 9 - اگر حيوان حامله‌اى را رهن بگذارند بچه‌اى كه در شكم آن است داخل در رهن نمىشود ، مگر آن كه متعارف باشد داخل بودنش ، و همين‌طور است در رهن درخت ميوه نسبت به ميوه‌اش . مسأله 10 - رهن از طرف رهن دهنده لازم است و نمىتواند رهن دهنده بىرضاى طرف آن را پس بگيرد . مسأله 11 - اگر ذمهء دهنده از بدهكارى بيرون بيايد گرو نيز از گرو بودن خارج مىشود . مسأله 12 - جايز نيست كه رهن دهنده تصرف كند در چيزى كه رهن داده مگر با اذن رهن گيرنده ؛ چه مثل فروختن يا اجاره دادن باشد يا مثل سوارى و مسكن كردن ، بلى بعيد نيست جايز باشد تصرفى كه به منفعت رهن باشد ، مثل آب دادن درخت و علف دادن به حيوان و معالجه كردن آن را ، در صورتى كه اين تصرفات مال را از دست