السيد الخميني

رسالهء نجاة العباد 206

رساله نجاة العباد و حاشيه بر رساله ارث ملا هاشم خراسانى ( فارسى ) ( موسوعة الإمام الخميني 28 )

در حج نيابت مسأله 1 - واجب است براى ميت كه حج به عهدهء او بوده و مرده ، نايب بگيرند كه حج او را به‌جا آورد ، و آنچه واجب است اگر وصيتى نكرده باشد آن است كه از نزديك‌ترين ميقات به مكه به‌جا آورده شود ، و اگر ممكن نشد از ميقاتى كه پس از آن ميقات نزديك‌تر است و همچنين . مسأله 2 - اگر امكان نداشته باشد اجير بگيرند مگر از شهر ميت ، واجب است از آن‌جا بگيرند ، و مصرف از اصل مال است . مسأله 3 - صحيح است نايب گرفتن از ميت در حج واجب و مستحب و از زنده در حج مستحب و گاهى در واجب . مسأله 4 - شرط است در نايب چند چيز : اول : آن كه بالغ باشد بنابر احتياط واجب . دوم : آن كه عاقل باشد ، پس مجنونى كه از او قصد متحقق نشود صحيح نيست نايب شود . سوم : آن كه شيعهء دوازده امامى باشد . چهارم : آن كه عادل باشد يا مورد وثوق باشد كه عمل را به‌جا مىآورد و احوط آن است كه مورد وثوق باشد در به‌جا آوردن به طور صحيح ، اگرچه بعيد نيست كه اين شرط معتبر نباشد . پنجم : آن كه به افعال حج از روى اجتهاد يا تقليد عالم باشد ؛ گرچه به تعليم كسى باشد در حال به‌جا آوردن به طور تدريج . ششم : آن كه ذمه‌اش مشغول نباشد به حج واجب ، چه حجة الاسلام و چه حج نذرى كه وقتش تنگ است ، در صورتى كه بتواند اين حجى كه بر او واجب بود به‌جا آورد ، و اگر نتواند براى آن كه مال ندارد ، اشكال ندارد كه نايب شود . مسأله 5 - شرط است در كسى كه براى او نايب مىگيرند ، آن كه مسلمان باشد و اگر كافر باشد صحيح نيست نيابت از او ، پس اگر بميرد بر ورثهء او واجب نيست كه براى او نايب بگيرند . مسأله 6 - شرط است در كسى كه از او نايب مىگيرند ، آن كه مرده باشد و اگر زنده