مسأله 8 - كسى كه ديگرى بايد فطرهء او را بدهد ، واجب نيست فطرهء خود را بدهد . مسأله 9 - اگر فطرهء انسان بر كسى واجب باشد و او فطره را ندهد بر خود انسان واجب نمىشود ، اگرچه غنى هم باشد . مسأله 10 - كسى كه سيد نيست نمىتواند به سيد فطره بدهد ، حتى اگر سيدى نانخور او باشد ، نمىتواند فطرهء او را به سيد ديگر بدهد . مسأله 11 - اگر زكات فطره را به يكى از هشت مصرفى كه سابقاً براى زكات مال گفته شد برسانند ، كافى است . مسأله 12 - فقيرى كه به او فطره مىدهند لازم نيست عادل باشد ، ولى احتياط واجب آن است كه به شراب خوار و كسى كه آشكارا معصيت مىكند فطره ندهند . مسأله 13 - به كسى كه فطره را در معصيت مصرف مىكند نبايد فطره بدهند . مسأله 14 - احتياط واجب آن است كه به يك فقير ، كمتر از يك صاع كه تقريباً سه كيلو است فطره ندهند ، ولى اگر بيشتر بدهند اشكال ندارد . مسأله 15 - مستحب است در دادن زكات فطره ، خويشان فقير خود را بر ديگران مقدم دارد و بعد همسايگان فقير را و بعد اهل علم فقير را ، ولى اگر ديگران از جهتى برترى داشته باشند ، مستحب است آنها را مقدم بدارد . مسأله 16 - انسان بايد زكات فطره را به قصد قربت ؛ يعنى براى انجام فرمان خداوند عالم بدهد و موقعى كه آن را مىدهد نيت دادن فطره نمايد . مسأله 17 - اگر پيش از ماه رمضان فطره بدهد صحيح نيست ، و احتياط واجب آن است كه در ماه رمضان هم فطره را ندهد ، ولى اگر پيش از رمضان يا در ماه رمضان به فقير قرض بدهد و بعد از آن كه فطره بر او واجب شد طلب خود را بابت فطره حساب كند ، مانعى ندارد .