اذان صبح . هشتم : اماله كردن با چيزهاى روان . نهم : قى كردن ، كه احكام تمام اينها در مسائل آينده يكى پس از ديگرى بيان مىشود . 1 - خوردن و آشاميدن مسأله 1 - اگر شخص روزه‌دار عمداً چيزى بخورد يا بياشامد روزهء او باطل مىشود ؛ چه خوردن و آشاميدن آن چيز معمول باشد مثل نان و آب ، چه معمول نباشد مثل خاك و شيرهء درخت ، و چه كم باشد مثل يك دهم از حبهء گندمى و يا از قطرهء آبى ، حتى اگر مسواك را از دهان بيرون آورد و دوباره به دهان ببرد و رطوبت آن را فرو برد روزه‌اش باطل مىشود . مسأله 2 - اگر روزه‌دار سهواً چيزى بخورد و يا بياشامد ، روزه‌اش باطل نمىشود . مسأله 3 - چنانچه روزه‌دار به طور غير معمول چيزى بخورد و بياشامد ، مثل اين كه از راه بينى آب بياشامد روزهء او باطل است . مسأله 4 - احتياط واجب آن است كه روزه‌دار از استعمال آمپولى كه به جاى غذا به كار مىرود خوددارى كند ، ولى تزريق آمپولى كه عضو را بىحس مىكند اشكال ندارد . مسأله 5 - اگر روزه‌دار چيزى را كه لاى دندان مانده است عمداً فرو ببرد روزه‌اش باطل مىشود . مسأله 6 - كسى كه مىخواهد روزه بگيرد لازم نيست پيش از اذان دندان‌هايش را خلال كند ، ولى اگر بداند غذايى كه لاى دندان مانده در روز فرو مىرود ، چنانچه خلال نكند و چيزى از آن فرو رود روزه‌اش باطل مىشود . مسأله 7 - فرو بردن آب دهان ، اگرچه به واسطهء خيال كردن ترشى و مانند آن در دهان جمع شده باشد ، روزه را باطل نمىكند .