مسأله 7 - عدول از جماعت به فرادا در جميع حالات نماز اختياراً جايز است ، اگرچه از اول نماز قصد عدول در وسط نماز را داشته باشد ، لكن احتياط مستحب عدول نكردن است . مسأله 8 - اگر قصد انفراد بعد از فارغ شدن امام از قرائت باشد ، پيش از آن كه به ركوع برود قرائت از او ساقط است ، بلكه اگر در اثناى قرائت امام منفرد شود كفايت مىكند خواندن بقيهء قرائت ، اگرچه احتياط مستحبى آن است كه قرائت را به قصد قربت مطلقه از سر گيرد مخصوصاً در صورت دوم . مسأله 9 - اگر در وسط نماز قصد انفراد كند ، پس جايز نيست از براى او اين كه برگردد به جماعت ، بنابر احوط . مسأله 10 - اگر كسى برسد به امام در حال ركوع قبل از آن كه سر از ركوع بردارد ، اگرچه ذكر ركوع را تمام كرده باشد ، اقتدا كرده و به ركوع رود نماز او صحيح است و ركعت اول نماز محسوب مىشود . مسأله 11 - اگر كسى در اول قرائت امام يا در اثناى قرائت اقتدا كرد و به حسب اتفاق به ركوع امام نرسيد ، نماز او على الظاهر درست است و ركعت اول او محسوب مىشود . مسأله 12 - اگر اقتدا كرد به گمان آن كه به ركوع امام مىرسد و نرسيد ، و همچنين اگر شك كند در ادراك امام و عدم درك آن ، بعيد نيست صحت نماز او در حال انفراد در هر دو فرض ، لكن احوط اتمام و اعاده است . مسأله 13 - اگر به نيت اقتدا تكبير گفت و پيش از آن كه به ركوع رود امام سر از ركوع برداشت بايد منفرد شود ، و جايز نيست انتظار امام تا اين كه به ركعت ديگر او ملحق شود ، در صورتى كه به سبب طول دادن امام اقتدا به‌هم بخورد ، بلى اگر اقتدا به‌هم نخورد ، به واسطهء تند خواندن امام ، انتظار مانعى ندارد .