روز تمام مىكند ، اگرچه توقف او به مقدار يك نماز بوده باشد . مسأله 16 - ماه هلالى على الظاهر در حكم سى روز است ، در صورتى كه تردد او از اول ماه بوده باشد . مسأله 17 - كسى كه سى روز به نحو تردد در جايى مانده ، پس اگر بعد از آن خارج شود از مكان تردد به كمتر از مسافت و نيتش اين باشد كه برمىگردد به همين مكان ، حكم او حكم مقيم است . در احكام مسافر است نماز ظهر و عصر و عشا بعد از تحقق شرايط قصر بايد دو ركعت خوانده شود ، و ساقط است از مسافر نوافل ظهر و عصر ، و بقيهء نوافل به حال خود باقى است ، لكن نافلهء عشا را بنابر احوط به قصد رجا به‌جا آورد . مسأله 1 - كسى كه مىداند مسافر است و بايد نماز را شكسته بخواند اگر عمداً تمام بخواند ، نمازش باطل است ، و بايد اعاده كند در وقت و قضا كند در خارج وقت . مسأله 2 - اگر كسى فراموش كند مسافر بودن خود را و تمام بخواند ، اگر به يادش بيايد در وقت ، بايد نماز را اعاده كند و اگر به يادش نيايد مگر در خارج وقت ، واجب نيست بر او قضا . مسأله 3 - مسافرى كه نمىداند بايد نماز را شكسته بخواند ، اگر تمام بخواند نمازش صحيح است ؛ احتياج به اعاده و قضا ندارد . مسأله 4 - مسافرى كه مىداند بايد نماز را شكسته بخواند ، اگر بعضى از خصوصيات آن را نداند ، مثلًا نداند كه مسافرت به چهار فرسخى با قصد رجوع موجب قصر است و يا آن كه كثير السفر اگر در وطن خود ده روز بماند در سفر اول واجب است بر او كه شكسته بخواند و نماز را تمام بخواند ، واجب است بر او اعاده در وقت و قضا در خارج وقت .