چهارم : آن كه در نماز چهار ركعتى بعد از سجدهء دوم شك كند كه چهار ركعت خوانده يا پنج ركعت . پنجم : آن كه يك سجده فراموش كند و محل آوردنش نيز گذشته باشد . مسأله 2 - آوردن سجدهء سهو از براى هر زيادى و يا هر نقيصه‌اى كه نتواند آن را تدارك كند احوط است ؛ گرچه لازم نيست بنابر اقوا ، و همچنين واجب نيست در قيام موضع قعود و بالعكس ، لكن سزاوار نيست ترك احتياط . مسأله 3 - اگر در جايى كه نبايد سلام دهد اشتباهاً هر سه سلام را بگويد ، دو سجدهء سهو كافى است و اگر سلام بى جا مكرر شود سجدهء سهو نيز مكرر مىشود . مسأله 4 - كسى كه سجدهء سهو و ركعات احتياط و اجزاى فراموش شده بر او واجب باشد ، سجدهء سهو را بعد از آن دو به‌جا آورد ، و احتياط واجب آن است كه مقدم بدارد ركعات احتياط را بر اجزاى فراموش شده ، بلكه وجوب آن خالى از رجحان نيست . مسأله 5 - واجب است سجدهء سهو را بعد از سلام بلافاصله به‌جا آورد ، و اگر عمداً ترك كند معصيت كرده ، لكن نماز او صحيح است ، و ساقط نمىشود سجدهء سهو و فوريّت او ؛ و چنانچه سهواً به‌جا نياورد هر وقت به يادش آمد بايد فوراً انجام دهد ، اگر تأخير بيندازد معصيت‌كار است . مسأله 6 - واجب است در سجدهء سهو نيت ، مقارن با اول مسمّاى سجود باشد ، و چيزهايى كه خارج از مسمّاى سجده است از چيزهايى كه در سجدهء نماز واجب است ، واجب نبودن آنها در آن ، خالى از قوّت نيست ، بلى احتياط واجب آن است كه ترك كند سجده بر پوشيدنى و خوردنى را . مسأله 7 - واجب است در هر دو سجده بنابر احتياط بگويد : « بِسْمِ اللَّهِ وَبِاللَّهِ وَصَلَّى اللَّهُ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ » يا بگويد : « بِسْمِ اللَّهِ وَبِاللَّهِ اللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ »