السيد الخميني
رسالهء نجاة العباد 97
رساله نجاة العباد و حاشيه بر رساله ارث ملا هاشم خراسانى ( فارسى ) ( موسوعة الإمام الخميني 28 )
مسأله 8 - در ذكر ركوع طمأنينه واجب است ، و اگر پيش از رسيدن به حد ركوع شروع كند به ذكر گفتن يا پيش از تمام شدن ذكر سر از ركوع بردارد ، نماز باطل است ، مگر آن كه سهواً باشد . سجده مسأله 1 - در هر ركعت از نماز ، واجب است دو سجده بهجا بياورند . مسأله 2 - دو سجده با هم ركن است كه اگر عمداً يا سهواً كم يا زياد شود نماز باطل است ، اما اگر يك سجده سهواً كم يا زياد شد ، نماز باطل نمىشود . مسأله 3 - در سجده لازم است هفت موضع روى زمين قرار گيرد : پيشانى ، دو كف دست ، دو سر زانو ، دو انگشت شست پا . مسأله 4 - در مقدار پيشانى همين قدر كه صدق كند سر به سجده گذارده است گرچه محل سجدهء او به مقدار سر انگشت باشد كافى است . مسأله 5 - در سجده واجب است ذكر گفتن ، و اگر خواست تسبيح بگويد مىتواند سه مرتبه « سُبْحانَ اللَّهِ » يا يك مرتبه « سُبْحانَ رَبِّيَ الْاعْلى وَبِحَمْدِهِ » بگويد . مسأله 6 - در ذكر سجده طمأنينه لازم است و تا سر به سجده نگذاشته ذكر نگويد ، و تا ذكر او تمام نشده سر از سجده برندارد . مسأله 7 - در سجده بايد پيشانى خود را بر چيزى بگذارد كه سجده بر آن صحيح است و آن چيزهايى است كه قبلًا گفته شد ؛ يعنى زمين و آنچه از زمين مىرويد و خوراكى و پوشاكى نيست . مسأله 8 - بعد از سجدهء اول بايد به حالت اطمينان بنشيند و بعد به سجدهء دوم برود . مسأله 9 - در سجده بايد محل ايستادن با جايى كه پيشانى خود را مىگذارد مساوى