مسأله 5 - « بسم اللَّه » يك آيه از سوره حساب مىشود ، مگر از سورهء برائت كه « بسم اللَّه » ندارد . مسأله 6 - سورهء « فيل » و « لِإِيلافِ » يك سوره حساب مىشود با « بسم اللَّه » كه در وسط قرار مىگيرد و همين‌طور سورهء « وَ الضُّحى » و « أَ لَمْ نَشْرَحْ » ؛ يعنى خواندن يكى از اين سوره‌ها كافى نيست . مسأله 7 - « بسم اللَّه » را بايد به قصد همان سوره‌اى كه مىخواهد بخواند بگويد ، و اگر به قصد سوره‌اى « بسم اللَّه » گفت و بعداً خواست سورهء ديگرى بخواند ، بايد دومرتبه به قصد همان سوره « بسم اللَّه » بگويد . مسأله 8 - سوره‌هاى سجده‌دار را در نمازهاى واجب نمىتوان خواند . مسأله 9 - اگر سهواً آيهء سجده را خواند يا گوش داد ، با اشاره سجده كند و بعد از نماز هم سجده به‌جا آورد ، بنابر احتياط مستحب . مسأله 10 - « حمد » و سوره را در نمازهاى ظهر و عصر بايد آهسته بخواند ، مگر « بسم اللَّه » را كه مىتوان بلند خواند ، بلكه مستحب است . مسأله 11 - در نمازهاى صبح و مغرب و عشا براى مردان لازم است « حمد » و سوره را بلند بخوانند . مسأله 12 - اگر عمداً نمازهايى را كه بايد آهسته بخواند بلند خواند ، يا به عكس ، نماز باطل است . مسأله 13 - اگر از روى سهو يا نادانى به جاى آهسته ، بلند يا به عكس نماز خواند مانعى ندارد . مسأله 14 - واجب است « حمد » و سوره را به طور صحيح بخوانند ، به طورى كه اگر عمداً حتى يك حرف آن غلط خوانده شود ، نماز باطل است .