نيت مسأله 1 - نيت در نماز ، عبارت است از قصد انجام دادن نماز قربةً الى اللَّه . مسأله 2 - در نيت خلوص لازم است ؛ يعنى اگر غير از قصد خدايى در كار باشد و نماز را براى ريا و تظاهر بخواند باطل است . مسأله 3 - ريا و قصد غير الهى در مستحبات نماز هم اگر باشد ، نماز را باطل مىكند . مسأله 4 - در نيت نماز قصد ادا و قضا يا قصر و اتمام لازم نيست ، مگر آن كه قضا بر ذمهء او باشد كه در اين صورت بايد تعيين كند . مسأله 5 - در نيت لازم نيست كه چيزى به زبان بگويد يا تصور كرده در فكر خود عبور دهد ، بلكه همين مقدار كه براى انجام نمازى كه بر عهدهء او است شروع مىكند كافى است . مسأله 6 - اگر نيت نماز عصر يا عشا كرد سهواً يا نسياناً و در بين نماز متوجه شد كه نماز ظهر يا مغرب را نخوانده بود ، لازم است به نماز قبلى عدول كند . مسأله 7 - حكم عدول در صورتى كه گفته شد ، در ظهر و عصر و مغرب و عشايى كه قضا شده باشد و مىخواهد قضاى آنها را به‌جا بياورد جارى است . تكبيرة الاحرام مسأله 1 - براى نمازگزار واجب است بعد از نيت در حال ايستاده و استقرار به قصد تكبيرة الاحرام بگويد : « اللَّهُ اكْبَرُ » . مسأله 2 - اگر بعد از گفتن تكبير ، دو مرتبه تكبير گفت ؛ چه عمداً و چه سهواً نماز باطل است و بايد براى سومين بار به قصد نماز تكبير بگويد . مسأله 3 - مستحب است شش مرتبهء ديگر « اللَّه اكبر » بگويد و تكبيرة الاحرام را