شده باشند ، علاقه نسبى مىباشد و اگر همه يا بعضى از آن‌ها و لو يكى از ده علاقه ، با رضاع حاصل شده باشند علاقهء رضاعى مىباشد . مسأله 9 - از آنجا كه مصاهرت - كه چنان كه خواهد آمد ، يكى از اسباب تحريم ازدواج است - علاقهء بين يكى از زوجين و بعضى از خويشان زوج ديگر است پس بر دو امر توقف دارد : ازدواج نمودن ، و قرابت ( خويشاوندى ) . و رضاع ، فقط جاى دومى را مىگيرد ، نه اولى را . پس مرضعهء فرزند تو ، به منزلهء زوجهء تو نمىباشد تا آن‌كه مادر مرضعه بر تو حرام باشد ، ليكن مادر رضاعى و دختر رضاعى زوجهء تو مانند مادر و دختر نسبى او مىباشند پس بر تو حرام مىباشند . و همچنين حليلهء پسر رضاعى مانند حليلهء پسر نسبى و حليلهء پدر رضاعى مانند حليلهء پدر نسبى است ، كه اولى بر پدر رضاعيش و دومى بر پسر رضاعيش حرام است . مسأله 10 - در گذشته معلوم شد كه علاقهء رضاعى محض ( بدون دخالت نسب ) گاهى با يك رضاع حاصل مىشود مانند علاقه‌اى كه بين شيرخوار و بين مرضعه و صاحب شير حاصل مىشود . و گاهى با دو رضاع حاصل مىشود ، مانند علاقه‌اى كه بين شيرخوار و بين پدر و مادر رضاعى مرد و مرضعه حاصل مىشود . و گاهى با چند رضاع پيدا مىشود ، پس اگر صاحب شير مثلًا پدر رضاعى داشته باشد و اين پدر رضاعى هم پدر رضاعى داشته باشد و براى اين پدر آخرى هم ، پدر رضاعى باشد و همچنين تا ده پدر مثلًا ، همهء آن‌ها اجداد رضاعى شيرخوار آخرى مىباشند و همهء مرضعه‌ها جدّه‌هاى او مىباشند ، پس اگر زن باشد بر همهء اجداد حرام است و اگر مرد باشد تمام جده‌ها بر او حرام مىباشند . بلكه اگر جد رضاعى اعلى ، خواهر رضاعى داشته باشد ، بر شيرخوار آخرى حرام مىباشد ؛ براى آن‌كه عمهء رضاعى اعلاى او مىباشد . و اگر مرضعهء دور تر ، كه جدهء علياى شيرخوار است ، خواهر داشته باشد ، بر او حرام مىشود ؛ چون كه خالهء اعلاى رضاعى او مىباشد . مسأله 11 - در گذشته دانستى كه در پيدا شدن اخوت رضاعى بين شيرخوارها ، يكى بودن مرد شرط است و بر همين متفرع مىشود مراعات اين شرط در عمو بودن و دايى بودنى كه با رضاع پيدا مىشوند ؛ زيرا عمو و عمه ، برادر و خواهر پدر مىباشند و دايى و خاله ، برادر و خواهر مادر هستند ، پس اگر پدر تو يا مادرت با دختر زنى شير خورده باشند