اثناى ماه متولد شود بنابر اظهر آنچه كه از ماه اول گذشته از ماه بيست و پنجم كامل مىگردد . پس اگر در دهم ماه متولد شده باشد دو سالش در دهم ماه بيست و پنجم كامل مىگردد . شرط پنجم : كميت است و كميت شير خوردن ، آن است كه به حدّ معينى برسد ، پس همين كه گفته شود شير خورد و يا يك‌دفعه شير كامل بخورد ، كفايت نمىكند و براى كميت آن ، سه تقدير و تحديد هست : اثر و زمان و عدد ، و هر كدام از اين‌ها حاصل شود در حرمت آن كافى است و بعيد نيست كه اثر ، اصل باشد و دوتاى ديگر ، دو نشانه بر اثر باشند ، ليكن اگر يكى از آن‌ها بدون اثر ، حاصل شد احتياط ترك نشود . اما اثر ، آن است كه به قدرى بخورد كه گوشت روييده شود و استخوان محكم گردد . و اما زمان ، آن است كه از زن يك روز و شب به طورى كه متصل باشند ، شير بخورد ، به اينكه غذاى بچه در اين مدت منحصر به شير آن زن باشد . و اما عدد ، آن است كه پانزده مرتبهء كامل از آن زن شير بخورد . مسأله 3 - در روييدن گوشت و محكم شدن استخوان معتبر است كه آن‌ها مستقلًا از شير خوردن از آن زن حاصل شوند به طورى كه روييدن گوشت و محكمى استخوان انتساب به اين شير خوردن پيدا كنند ، پس اگر فرض شود كه شكر و مانند آن ضميمه شده به طورى كه روييدن گوشت و محكم شدن استخوان انتساب به هر دو پيدا كند ، ثبوت تحريم مشكل است ، چنان كه معيار آن است كه روييدن گوشت و محكم شدن استخوان ، قابل اعتنا باشد و به صورتى مشخص باشد كه عرفاً روييدن گوشت و محكم شدن استخوان صادق باشد و حصول آن‌ها به دقت عقلى كفايت نمىكند . و اگر در حاصل شدن آن‌ها به اين اندازه شك شود يا در اينكه شير خوردن به طور استقلال ( نه به ضميمه چيز ديگر ) موجب پيدا شدن آن‌ها شده ، شك شود ، به دو تقدير ديگر رجوع مىشود . مسأله 4 - در تقدير با زمان ، معتبر است كه غذاى بچه در آن يك روز و شب منحصر به شير باشد و آشاميدن آب جهت عطش ، و آنچه كه جهت مداوا مىخورد يا مىآشامد ، در صورتى كه از حدّ متعارف خارج نشود ضررى نمىرساند . و ظاهر آن است كه در تقدير با