السيد الخميني ( مترجم : تنظيم ونشر آثار امام )

254

تحرير الوسيله ( فارسى )

مسأله 1 - از چيزهايى كه سزاوار است كه انسان به آن اهتمام بورزد ، اين است كه در صفات كسى كه مىخواهد با او ازدواج نمايد ، دقت كند ، كه از پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم است : « براى نطفه‌هايتان اختيار كنيد پس به درستى كه دايى يكى از همخواب‌ها است » . و در خبر ديگر است : « براى نطفه‌هاى خود اختيار كنيد پس به درستى كه فرزندان شبيه دايىها مىباشند » . و از مولاى ما امام صادق عليه السلام است كه براى بعضى از اصحابش در وقتى كه گفت : « تصميم گرفته‌ام ازدواج نمايم » فرمود : « ببين نفست را كجا قرار مىدهى و چه كسى را در مالت شريك مىنمايى و چه كسى را بر دين و سرّت مطلع مىكنى ، پس اگر ناچارى كه ازدواج نمايى ، بكرى را بگير كه به خير و حسن خلق انتساب دارد » . و نيز از امام صادق عليه السلام است : « به درستى زن گردن‌بند است ، پس ببين چه گردن‌بندى به گردن مىاندازى و براى زن معادلى نيست ؛ نه براى شايستهء آن‌ها و نه براى بد آن‌ها ، اما شايستهء آن‌ها پس عدل آن‌ها طلا و نقره نيست و او از طلا و نقره بهتر است و اما بد آن‌ها عدل آنان خاك نيست و خاك از آن‌ها بهتر است » . و همانطور كه براى مرد سزاوار است كه دقت كند چه كسى را براى ازدواج اختيار مىنمايد همچنين براى زن و اولياى او هم سزاوار است كه نسبت به مرد دقت نمايند ، كه از مولاى ما امام رضا عليه السلام از پدرانش از پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم است كه فرمود : « نكاح ، بندگى است ؛ پس اگر يكى از شما دخترش را به نكاح داد تحقيقاً او را بنده قرار داده است ، پس هر كدام شما ببيند كه دختر گرامىاش را بندهء چه كسى قرار مىدهد » . مسأله 2 - سزاوار است كه در انتخاب زن ، تنها به جمال و مال او نگاه نشود ، كه از پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم است : « كسى كه زنى را ازدواج كند كه فقط براى جمالش با او ازدواج مىكند آنچه را كه دوست دارد در او نمىيابد و كسى كه با زنى فقط به جهت مالش ازدواج كند خدا او را به همان واگذار مىكند ، پس بر شما باد به صاحب دين » . بلكه بايد زنى را اختيار كند كه داراى صفات شريف و شايسته باشد كه در اخبار ، مدح او آمده است و صفات بد را نداشته باشد كه احاديث به مذمّت او ناطقند . و جامع‌ترين خبر در اين زمينه آن است كه از پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم وارد شده كه فرمود : « بهترين زنان شما زنى است كه اولادآور و مهربان و عفيف باشد و در بين اهل خودش عزيز باشد و نسبت به شوهرش ذليل و متواضع باشد و جمالش را بر شوهر آشكار نمايد و بر غير او ، محفوظ باشد ؛ زنى كه حرف شوهر را