مسأله 15 - شراب به ضرورت دين حرام است به طورى كه كسى كه آن را حلال مىداند با توجه به لوازم آن كه تكذيب پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم « و العياذ باللَّه » مىباشد ، در زمرهء كفّار است و تحقيقاً در اخبار ، در ترك آن تشديدى عظيم و در ارتكاب آن تهديدى سخت ، وارد شده است . و از امام صادق عليه السلام است : « شراب ، مادر خباثت‌ها و سرآمد هر شرّى است و ساعتى بر خورندهء شراب مىآيد كه عقلش سلب مىشود و در نتيجه پروردگارش را نمىشناسد و معصيتى را ترك نمىكند مگر اينكه آن را مرتكب مىشود و حرمتى را رها نمىكند مگر اينكه آن را هتك مىنمايد و هيچ خويشى نزديكى نيست مگر آن‌كه آن را قطع مىكند و هيچ فحشايى نيست مگر آن‌كه آن را انجام مىدهد » . و تحقيقاً وارد شده است : « حضرت رسول صلى الله عليه و آله و سلم در آن ده نفر را لعنت نموده است : غرس كنندهء آن و نگهبان آن و گيرندهء آن و خورندهء آن و ساقى آن و حمل كنندهء آن و كسى كه به سوى او حمل مىشود و فروشندهء آن و خريدار آن و خورندهء پول آن » . بلكه در بعضى از اخبار تصريح شده است كه آن بزرگ‌ترين كبيره‌ها است . و در اخبار زيادى آمده است كه « مدمن شراب » مانند بت‌پرست است . و بعضى از اخبار « مدمن » را تفسير نموده كه او ، آن كسى نيست كه هر روز مىخورد و ليكن كسى است كه خود را آماده كرده كه اگر شراب پيدا كند آن را بخورد . و علاوه بر اين‌ها ضررهاى زيادى در خوردن آن مىباشد كه اطباى حاذق آن‌ها را در اين زمان‌ها كشف نموده و منصف‌هايى از غير ملّت ما ( مسلمين ) اقرار و اعتراف به آن‌ها پيدا كرده‌اند . مسأله 16 - هر مسكرى - جامد باشد يا مايع - از نظر موضوع يا حكم به شراب ملحق مىباشد و آنچه كه زيادش مستى مىآورد كم و زيادش حرام مىباشد و اگر فرضاً در بعضى از مزاج‌ها يا در بعضى از مناطق يا به سبب عادت به آن مستى نياورد موجب حرام نبودن آن نمىباشد . مسأله 17 - اگر شراب به سركه منقلب شود حلال مىباشد ، خواه انقلابش خود به خود باشد يا با وسيله و علاجى باشد ، خواه بدون آن‌كه چيزى با آن ممزوج شود يا با چيزى ممزوج شود ، خواه استهلاك چيزى كه ضميمه شده قبل از انقلاب شراب به سركه باشد - مانند اينكه با مختصرى نمك يا سركه ممزوج گردد و در شراب مستهلك شوند سپس