نمىشود . البته اگر با آب يا شربتى ممزوج شود و در آن مستهلك گردد و با آن آب و شربت تبرّك و استشفاء شود اشكالى ندارد . مسأله 10 - براى گرفتن تربت مقدس ( سيّد الشهداء عليه السلام ) و خوردن آن در وقت احتياج ، آداب و دعاهايى مىباشد ليكن ظاهر آن است كه اين‌ها شرطهاى كمال مىباشند - جهت سريع شدن اجابت - نه آن‌كه شرط جواز خوردن آن باشند . مسأله 11 - محل گرفتن تربت ، به طور قدر متيقن همان قبر شريف و آنچه كه عرفاً به آن ملحق است مىباشد و احتياط ( واجب ) آن است كه به همان اكتفا شود و احتياط بيشتر از آن اين است كه تربت‌هايى كه در اين زمان‌ها مىباشد ، در استفادهء از آن‌ها با آب يا غير آن ممزوج شوند به طورى كه مستهلك گردد ، بلكه در صورتى كه آنچه كه گرفته شده گل يا كلوخ باشد ، اين احتياط ترك نشود . البته بنابر آنچه كه قبلًا گفتيم از جهت اينكه حرمت خاك به طور مطلق نمىباشد ، اشكالى ندارد كه از حائر شريف و غير آن تا سر يك ميل بلكه بيشتر از آن تا حدودى كه احاديث ، مشتمل بر آن است جهت استشفاء به قصد رجاء گرفته شود و خوردن آن حرام نمىباشد ، ليكن ترك احتياط سزاوار نيست . مسأله 12 - خوردن تربت مقدس جهت استشفاء ، يا با فرو بردن در حلق و بلعيدن است و يا با حلّ كردن آن در آب و آشاميدن آن است يا با اين است كه با شربتى ممزوج شود و آن را به قصد شفا بخورد . مسأله 13 - اگر خودش تربت را بردارد يا علم پيدا كند كه اين گل از آن تربت مقدّس است اشكالى در آن نمىباشد . و همچنين است اگر بيّنه بر آن اقامه شود بلكه ظاهراً قول يك عادل بلكه يك نفر مورد اطمينان كفايت مىكند و در كفايت قول ذو اليد اشكال است . و احتياط آن است كه در غير صورت علم و قيام بيّنه ، با آب يا شربت ممزوج شود و مستهلك گردد سپس خورده شود . مسأله 14 - جواز خوردن « گل ارمنى » جهت مداوا ، بعيد نيست ، ليكن احتياط آن است كه آن را نخورد ، مگر اينكه معالجه منحصر به آن باشد يا با آب و مانند آن ممزوج گردد به طورى كه با امتزاج آن ، خوردن گل ، صدق نكند .