آن است كه از خونى كه در تخم مىباشد ، اگر چه پاك است ، اجتناب شود . مسأله 35 - در كتاب طهارت گذشت كه چيزى كه از ميته داراى روح نيست حتى شير و تخمى كه پوست سفت بالايى بر آن پوشيده شده باشد ؛ و پنيرمايه ، پاك است و اين‌ها همان طورى كه پاك هستند حلال هم مىباشند . مسأله 36 - چرك زخم و چرك بدن و بلغم و اخلاط سر و سينه هر حيوانى بدون اشكال حرام است و اما ظاهراً آب دهان و عرق از غير نجس العين مخصوصاً اولى حلال مىباشد و مخصوصاً اگر از انسان يا حيوانى كه گوشتش خورده مىشود ، باشد . غير حيوان مسأله 1 - خوردن اعيان نجس و همچنين چيزى كه نجس شده - مادامىكه بر نجاستش باقى باشد - چه مايع باشند يا جامد ، حرام است . مسأله 2 - خوردن هر چيزى كه به بدن ضرر مىرساند حرام است ؛ چه موجب هلاكت باشد - مانند آشاميدن سم‌هاى كشنده و آشاميدن زن حامله چيزى را كه موجب سقط جنين شود - و چه موجب انحراف مزاج يا از كار افتادن بعضى از حس‌ّهاى ظاهرى يا باطنى ، يا موجب فقدان بعضى از نيروها باشد مانند مردى كه چيزى بياشامد كه قوهء جنسى و تناسلى را قطع نمايد يا زن چيزى بياشامد كه عقيم و نازا شود . مسأله 3 - در حرمت خوردن چيز مضرّ - بنابر اقوى در چيزى كه موجب هلاكت است و بنابر احتياط ( واجب ) در غير آن - فرقى نيست بين اينكه ضرر آن معلوم باشد و بين اينكه مظنون باشد ، بلكه چنين است اگر ضرر احتمالى هم داشته باشد ؛ در صورتى كه احتمال مورد توجه عقلا باشد به طورى كه نزد آنان موجب ترس گردد . و همچنين در ضررى كه بر خوردن آن مترتب است ، فرقى نيست بين اينكه فورى باشد يا اينكه بعد از مدتى باشد . مسأله 4 - مداوا و معالجه با چيزى كه احتمال خطر دارد و احياناً به خطر مىكشاند ، جايز است ؛ در صورتى كه نفعى كه از آن عايد مىشود بر اساس تجربه و تشخيص و حكم صاحبان مهارت و اهل خبره ، غلبه داشته باشد ، بلكه معالجه با چيزى كه بالفعل و فورى ضرر قطعى داشته باشد ، در صورتى كه به وسيلهء آن ضرر بزرگ‌تر و خطر شديدترى دفع