ايستاده باشد و دست‌هايش از ما بين خف‌ها تا زانوها ، يا تا زير بغل‌ها بسته شود و پاهايش آزاد باشد و پرنده بعد از ذبح رها شود تا پر بزند . و از آن جمله اين است كه ذابح و ناحر رو به قبله باشند . و از آن جمله اين است كه قبل از ذبح و نحر آب به آن عرضه شود . و از آن جمله اين است كه با حيوان در ذبح و نحر و مقدمات آن‌ها ، به آنچه كه آسان‌تر و راحت‌تر است و از تعذيب و اذيت دادن آن دور تر باشد معامله شود ؛ به اينكه با مدارا جهت ذبح و نحر سوق داده شود و با نرمى آن را بخواباند و تيغه را تيز نمايد و از آن بپوشاند تا نبيند و در عمل سريع باشد و كارد را با قوّت در موضع ذبح بكشد . و اما مكروهات ، از آن جمله اين است كه قبل از بيرون آمدن جان ، پوستش را بكند و گفته شده كه حرام است اگر چه ذبيحه به آن حرام نمىشود و احتياط همين است . و از آن جمله اين است كه كارد را معكوس كند و داخل گردن نمايد و حلقوم را به طرف بالا ببرد . و از آن جمله اين است كه در حالى حيوان ذبح شود كه حيوان ديگرى كه هم‌جنس آن است به آن نگاه مىكند و اما در حيوان غير هم جنس تأمل است اگر چه خالى از وجه نيست . و از آن جمله ذبح كردن در شب و ذبح كردن قبل از ظهر روز جمعه است ، مگر ضرورتى باشد . و از آن جمله اين است كه با دست خويش چهارپايى را كه پرورش داده ، ذبح نمايد . و اما جدا كردن سر حيوان قبل از آن‌كه جانش بيرون بيايد ، احتياط ( واجب ) ترك آن است ، بلكه حرمت آن خالى از وجه نيست ؛ البته بنابر اقوى ذبيحه با چنين كارى ، حرام نمىشود . و اين در صورت عمد است و اما اگر با غفلت يا سبقت گرفتن كارد باشد بدون اشكال حرمت و كراهتى نه در خوردن و نه در جدا نمودن آن نمىباشد . و احتياط ( واجب ) آن است كه بريدن « نخاع » ذبيحه را ترك نمايد ، به اين معنى كه كارد را به نخاع آن نرساند . و « نخاع » رشته سفيدى ( مغز حرام ) است كه از وسط فقرات ، از گردن تا آخر دم كشيده شده است . مسأله 21 - اگر جنين خودش از شكم مادر خارج شود يا بيرون آورده شود پس در صورت زنده بودن مادر يا مردنش بدون تذكيه ، خوردن آن حلال نمىباشد مگر اينكه جنين زنده باشد و تذكيه شود . و همچنين است اگر زنده خارج شود يا زنده از شكم