از آنجا كه عين ثابت كمل از عترت و نيز عين قَدَرى حضرت ختمى مقام سمت سيادت بر اعيان و صور قدريهء انبيا و اوليا و ديگر موجودات دارد ، در مقام تقدير علمي مقدم‌اند بر كافهء ذرارى وجود . و اين تقدم زمانى نيست ؛ بلكه تقدم مطلق بر مقيد است . و به همين ملاحظه امام - عليه السلام - فرمود : « كنّا عند ربّنا ليس عنده أحد غيرنا » . و نفرمود : ليس فيها أحدٌ غيرنا . تعبير به « ظلّة خضراء » و « أظلّه » در كيف كنتم في الأظلّة با ملاحظهء اين جهت است كه از تحقق خارجى آن بزرگواران ، خصوصاً حضرت ختمى مقام ، به « نور » تعبير شده است ؛ كه مسلماً آن حضرت اوّلين صادر از حق است كه به عبارات مختلف در آثار خاصّه و عامّه از آن حقيقت باهر مطلق تعبير به « أوّلُ ما خلق اللَّه روحي » و نيز « أوّلُ ما خلق اللَّه نوري » ، و در حديث جابر - رضي اللَّه عنه - بنا به نقل عامّه و خاصّه : « أوّلُ ما خلق اللَّه نورُ نبيّنا » شده است . احاديث از طرق عامه و خاصه در خلقت « نورى » حضرت ختمى ولايت و نبوت و خواص از عترت لا تعدّ و لا تحصى است . ارباب كلام و حديث ، و غير اين فرق كه درك فرق بين « نبوت تعريفى » و « نبوت تشريعى » را فاقدند ، به بيراهه زده‌اند و نمىدانند روح نبوت و حقيقت ولايتْ وابسته به انباء و اخبار از ذات و صفات و احكام در عالم خلق و ماده و شهادت نيست ؛ والنبيّ هو المُنبئ عن ذاته و صفاته و أفعاله تعالى . از آنجا كه اين مقام براى كمل از محمّديين در مقام وساطت در فيض ثابت است ، ارباب تحقيق نبوت را خاص پيغمبرى دانسته و يا اطلاق بر كسى نموده‌اند كه در همين عالم شهادت بر وى وحى نازل شود ، آن هم توسط ملك مقرب ، يا ظهور