فضايل و با همهء دانش ارجمندشان ، آنچه از آن جلوهء تام حق دريافت كرده‌اند ، در حجاب وجود خود و در آينهء محدود نفسانيت خويش است و مولا غير از آن است . پس اولى آن است كه از اين وادى بگذريم و بگوييم على بن ابىطالب فقط بندهء خدا بود ، و اين بزرگ‌ترين شاخصهء اوست كه مىتوان از آن ياد كرد ، و پرورش يافته و تربيت شدهء پيامبر عظيم‌الشأن است ، و اين از بزرگ‌ترين افتخارات اوست . كدام شخصيت مىتواند ادعا كند كه عبداللَّه است و از همهء عبوديت‌ها بريده است ، جز انبياى عظام و اولياى معظم كه على - عليه السلام - آن عبد وارسته از غير و پيوسته به دوست كه حجب نور و ظلمت را دريده و به معدن عظمت رسيده است « 1 » ، در صف مقدم است . و كدام شخصيت است كه مىتواند ادعا كند از خردسالى تا آخر عمر رسول اكرم در دامن و پناه و تحت تربيت وحى و حامل آن بوده است جز على بن ابىطالب كه وحى و تربيت صاحب وحى در اعماق روح و جان او ريشه دوانده . پس او به حق عبداللَّه است و پرورش يافتهء عبداللَّه اعظم است « 2 » . و اما كتاب نهج‌البلاغه كه نازلهء روح اوست براى تعليم و تربيت ما خفتگان در بستر منيّت و در حجاب خود و خودخواهى خود ، معجونى است براى شفا و مرهمى است براى دردهاى فردى و اجتماعى و مجموعه‌اى است داراى

--> ( 1 ) - اشاره به فقرهء « . . . حتّى تَخْرِقَ أبْصَارَ الْقُلُوبِ حُجُبَ النُّور فَتَصِلَ إلى مَعْدِنِ الْعَظَمَةِ . . . » درمناجات شعبانيه است . ( ر . ك : إقبال الأعمال ، ص 199 ؛ بحار الأنوار ، ج 91 ، ص 99 ، حديث 13 ) ( 2 ) - منظور حضرت رسول اكرم صلى الله عليه و آله و سلم است .