شما براى اين عقبات هولناك توان‌فرسا چه فكرى كرده و چه راه نجاتى يافته‌ايد ؟ چه وقت مىخواهيد در مقام اصلاح و تهذيب خود برآييد ؟ شما كه اكنون جوانيد ، نيروى جوانى داريد ، بر قواى خود مسلط مىباشيد و هنوز ضعف جسمى بر شما چيره نشده است ، اگر به فكر تزكيه و ساختن خويش نباشيد ، هنگام پيرى كه ضعف ، سستى ، رخوت و سردى بر جسم و جان شما چيره شد و نيروى اراده ، تصميم و مقاومت را از دست داديد و بار گناه و معصيت ، قلب را سياه‌تر ساخت ، چگونه مىتوانيد خود را بسازيد و مهذب كنيد ؟ هر نفسى كه مىكشيد ، هر قدمى كه برمىداريد و هر لحظه‌اى كه از عمر شما مىگذرد ، اصلاح مشكل‌تر گرديده ، ممكن است ظلمت و تباهى بيشتر شود . هر چه سن بالا رود ، اين امور منافى با سعادت انسان زيادتر شده ، قدرت كمتر مىگردد ؛ پس به پيرى كه رسيديد ديگر مشكل است موفق به تهذيب و كسب فضيلت و تقوا شويد ؛ نمىتوانيد توبه كنيد زيرا توبه با لفظ أتوب إلى اللَّه تحقّق نمىيابد ؛ بلكه ندامت و عزم بر ترك لازم است « 1 » . پشيمانى و عزم بر ترك گناه براى كسانى كه پنجاه سال يا هفتاد سال غيبت و دروغ مرتكب شده ، ريش خود را در گناه و معصيت سفيد كرده‌اند ، حاصل نمىشود . چنين كسانى تا پايان عمر مبتلايند .

--> ( 1 ) - از امير مؤمنان است كه فرمود : « إنّ الاسْتِغْفَارَ دَرَجَةُ العِلِّيِّينَ . وَهُوَ اسْمٌ واقِعٌ عَلَى سِتَّةِمَعَانٍ : أوّلُهَا النَّدَمُ عَلَى مَا مَضَىَ . وَالثّانِي الْعَزْمُ عَلَى تَركِ الْعَوْدِ إِلَيهِ أبَداً . . . » ؛ همانا استغفار درجهء علّيين است . و آن اسمى است كه واقع مىشود بر شش معنى . اوّل آنها پشيمانى برگذشته است . دوم ، عزم بر باز نگشتن به سوى آن الى الابد . . . . ( نهج البلاغة ، ص 549 ، حكمت 417 . و براى اطلاع بيشتر دربارهء توبه ر . ك : شرح چهل حديث ( اربعين حديث ) ، امام خمينى قدس سره ، ص 299 ، حديث 17 )