آخر كار شيطان از شما بگيرد ، و با عداوت خداوند تبارك و تعالى و اولياى او از دنيا برويد . يك عمر از نعمت‌هاى الهى استفاده كرده ، سر سفرهء امام زمان ( ع ) نشسته و آخر كار خداى نخواسته بىايمان و با دشمنى با ولىنعمت خود جان بسپريد . بكوشيد اگر علقه ، ارتباط و محبتى به دنيا داريد ، قطع نماييد . اين دنيا با تمام زرق و برق ظاهرىاش ناچيزتر از آن است كه قابل محبت باشد ، چه رسد كه انسان از همين مظاهر زندگى هم محروم باشد ، شما از دنيا چه داريد كه به آن دل ببنديد ؟ شماييد و اين مسجد و محراب و مدرسه و يا كنج خانه ؛ آيا صحيح است كه بر سر مسجد و محراب با يكديگر رقابت كرده ، ايجاد اختلاف نماييد و جامعه را فاسد كنيد ؟ و تازه اگر همانند اهل دنيا داراى زندگى مرفه و مجللى باشيد و خداى نخواسته عمر خود را با عيش و نوش سپرى سازيد ، پس از پايان عمر مىبينيد كه همانند خواب خوشى گذشته است ؛ ولى عقوبات و مسئولياتش هميشه گريبان‌گير شما خواهد بود . اين زندگى زودگذر به‌ظاهر شيرين ( بنابر اين‌كه خيلى شيرين بگذرد ) در مقابل عذاب غير متناهى چه