شده باشد كه همهء ائمه ( ع ) آن را مىخوانده‌اند و با آن خدا را مناجات مىكرده‌اند . اين مناجات در حقيقت مقدمه‌اى جهت تنبه و آمادگى انسان براى پذيرش وظايف ماه مبارك رمضان مىباشد ؛ و شايد براى اين باشد كه به انسان آگاه ملتفت ، انگيزهء روزه و ثمرهء پرارج آن را تذكر دهد . ائمهء طاهرين - عليهم السلام - بسيارى از مسائل را با لسان ادعيه بيان فرموده‌اند . لسان ادعيه با لسان‌هاى ديگرى كه آن بزرگواران داشتند و احكام را بيان مىفرمودند خيلى فرق دارد . اكثراً مسائل روحانى ، مسائل ماوراء طبيعت ، مسائل دقيق الهى و آنچه را مربوط به معرفة اللَّه است ، با لسان ادعيه بيان فرموده‌اند ؛ ولى ما ادعيه را تا آخر مىخوانيم و متأسفانه به اين معانى توجه نداريم ، و اصولًا نمىفهميم چه مىخواهند بفرمايند . در اين مناجات مىخوانيم : « إلهِي هَبْ لِي كَمَالَ الانْقِطَاعِ إلَيْكَ ؛ وَأنِرْ أبصارَ قُلُوبِنَا بِضِيَاءِ نَظَرِهَا إليكَ ، حَتّى تَخْرِقَ أبْصَارُ القُلُوبِ حُجُبَ النّورِ ، فَتَصِلَ إلى مَعْدِنِ الْعَظَمَةِ وتَصِيرَ أرْوَاحُنَا مُعَلّقةً بِعزِّ قُدْسِك » « 1 » . اين جملهء « إلهِي هَبْ لِي كَمَالَ الانْقِطَاعِ إلَيْكَ » شايد بيانگر اين معنا باشد كه مردان آگاه الهى ، بايد پيش از فرا رسيدن ماه مبارك رمضان خود را براى صومى كه در حقيقت انقطاع و اجتناب از لذات دنياست ( و اين اجتناب ، به طور كامل همان انقطاع الى اللَّه مىباشد . ) آماده و مهيا كنند . كمال انقطاع به اين سادگى حاصل نمىشود . احتياج فوق‌العاده به تمرين ، زحمت ، رياضت ، استقامت و

--> ( 1 ) - « بار الها ! گسستگى كامل از جهان و توجه به سوى خودت را ارزانى ام فرما ، و چشم دل‌هايمان را با پرتو ديدار خودت روشن گردان تا ديدهء دل‌ها پرده‌هاى نور را به درد و به معدن عظمت و جلال برسد و جان‌هايمان به درگاه عزّ قدس تو تعلق گيرد » .