مطلوب رسيده‌ايم . خداوند تعالى دل‌هاى مردهء ما را به فيض رحمت خود و رحمت برگزيدهء خود كه رحمةً للعالمين است حيات بخشد . و اهل معرفت مىدانند كه شدّت بر كفار كه از صفات مؤمنين است و قتال با آنان نيز رحمتى است و از الطاف خفيّهء حقّ است ، و كفّار و اشقيا در هر لحظه كه بر آنان مىگذرد بر عذاب آنان كه از خودشان است افزايش كيفى و كمّى إلى ما لا نهاية له حاصل مىشود . پس قتل آنان كه اصلاح‌پذير نيستند ، رحمتى است در صورت غضب و نعمتى است در صورت نقمت ، علاوه بر آن رحمتى است بر جامعه ؛ زيرا عضوى كه جامعه را به فساد كشاند چون عضوى است در بدن انسان كه اگر قطع نشود او را به هلاكت كشاند . و اين همان است كه نوح نبىاللَّه - صلوات اللَّه وسلامه عليه - از خداوند تعالى خواست : وَ قالَ نُوحٌ رَبِّ لا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكافِرِينَ دَيَّاراً * إِنَّكَ إِنْ تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا عِبادَكَ وَ لا يَلِدُوا إِلَّا فاجِراً كَفَّاراً « 1 » و خداوند تعالى مىفرمايد وَ قاتِلُوهُمْ حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ « 2 » . و بدين انگيزه و نيز انگيزهء سابق ، تمام حدود و قصاص و تعزيرات از طرف ارحم الراحمين رحمتى است بر مرتكب و رحمتى است بر جامعه . از اين مرحله بگذرم . پسرم ! اگر مىتوانى با تفكر و تلقين نظر خود را نسبت به همهء موجودات ، به ويژه انسان‌ها نظر رحمت و محبّت كن ، مگر نه اين است كه كافّهء موجودات از جهات عديده كه به احصا در نيايد مورد رحمت پروردگار عالميان مىباشند ،

--> ( 1 ) - « و نوح عرض كرد : خدايا هيچ يك از كافران را در روى زمين زنده مگذار ، اگر آنها را باقىگذارى بندگانت را گمراه مىكنند و فرزندى جز فاجر و كافر به دنيا نمىآورند » . ( نوح ( 71 ) : 26 - 27 ) ( 2 ) - « و با آنان ( كافران ) جهاد كنيد تا فسادى باقى نماند » . ( البقره ( 2 ) : 193 )